Een kleine vier maanden nadat we aan dit avontuur begonnen, valt morgenavond het doek voor De Vlinderrevolutie en ook voor Omroep LLiNK. In de laatste aflevering zetten we alle bevindingen van de eerste 7 afleveringen nog eens kort op een rijtje. We constateren wat de vijf belangrijkste issues zijn waar de mensheid dringend een oplossing voor moet vinden, en dat er één begrip is dat als een rode draad door alles verweven is: duurzaamheid. We onderzoeken wat duurzaamheid eigenlijk is, en portretteren drie mensen die zich inzetten voor een duurzamere wereld.
De eerste is Burgemeester Albert de Hoop van Ameland, groot natuurliefhebber en naast zijn burgemeesterschap ook voorzitter van KIMO, een internationale milieuclub van gemeenten die aan zee liggen. Hij maakt zich met name druk over de vele containers die van zeeschepen overboord vallen. 'Als er ééntje bij zit met arsenicum erin, zeg dan maar gedag tegen de ecosystemen op de Wadden.'
Nummer twee is Lisette Kreischer, een bijzonder goed gebekte jongedame van 28 die de Veggie in Pumps-beweging heeft opgezet, waarin ze veganistisch en trendy-zijn combineert. Ecofabulous noemt ze het zelf, met dank aan Sex and the City. Weg met het geitenwollensokken-imago van weleer, veganistisch en duurzaam leven en er tegelijkertijd hip uitzien is anno 2010 heel goed mogelijk. Lisette heeft net de teksten van haar derde kookboek af en wij volgen de fotoshoot waarbij de bijbehorende foto's gemaakt worden die straks in het boek zullen verschijnen.
In het derde portret nog een boek wat op het punt van uitkomen staat: De Zeven Levens van Wubbo Ockels, geschreven door zijn dochter Gean. Wubbo Ockels, voormalig astronaut en tegenwoordig Hoogleraar Duurzame Ontwikkeling, heeft meerdere keren in zijn leven de dood in de ogen gekeken. Gean reisde met hem naar de plekken waar hem dat overkwam, en schreef aan de hand daarvan een biografie van haar vader. Op de dag dat het door Wubbo ontworpen 100% duurzame zeilschip de Ecolution ten doop werd gehouden (13 augustus jl.) volgden en spraken we vader en dochter, en meteen ook Wubbo's vrouw en zoon. Een uniek portret van een uniek gezin tijdens een unieke dag.
Waarmee een einde komt aan een unieke serie. Aan de hand van acht thema's portretteerden we 24 mensen die zich op allerlei manieren inzetten voor een betere wereld. Wij als makers zijn er ook allemaal een stukje beter van geworden. We kunnen niet meer dan hopen dat dat voor de kijkers en zeker de lezers van dit blog ook geldt. Want dan is de titel weer een stukje meer bewaarheid en heeft de vleugelslag van de 24 vlinders een paar stevige 'winds of change' in werking gezet. Bedankt voor de interesse en wie weet steekt dit programma ooit ergens anders de kop weer op...
zaterdag 28 augustus 2010
vrijdag 20 augustus 2010
BIJ DE BEESTEN AF
In de zevende aflevering van De Vlinderrevolutie behandelen we een onderwerp wat mij het meest aan het hart ligt: de biodiversiteit. Al mijn leven lang word ik geconfronteerd met berichten in de media over bedreigde diersoorten, van tijger tot olifant en van panda tot neushoorn. En afgezien van wat kleine succesjes lijkt er structureel nooit iets te veranderen, alle bewonderenswaardige inspanningen van bijvoorbeeld het Wereld Natuur Fonds ten spijt. In de laatste aflevering van de VPRO-serie 'Beagle, in het spoor van Darwin', maakten de opvarenden de balans op van wat ze in de maandenlange wereldreis hadden aangetroffen. Daarin werd duidelijk dat het met de biodiversiteit alarmerend slecht gesteld is. Zoals bioloog Dick Draulans zegt: 'Alles aan diersoorten wat enigszins groot of bijzonder aangepast is aan zijn leefomgeving, zijn wij in de verdrukking aan het brengen.' De oprukkende mensheid drukt alles wat groter is dan bijvoorbeeld een konijn de planeet af. Het uitsterven van soorten gaat door de mens met een factor 100 tot 1000 keer sneller dan wat natuurlijk is.
Het tekenfilmpje in deze uitzending, de Bio Daversity Code, een parodie op de Da Vinci Code (gemaakt en met enthousiasme beschikbaar gesteld door Harvard University), stelt het heel scherp: de mens denkt dat het web of life iets is waar hij zelf buiten staat. Dat hij kan overleven zonder de door 100 miljoen jaar evolutie ontwikkelde soortenrijkdom. Maar dat is een illusie.
Albert Einstein heeft gezegd: als de bij uitsterft, volgt de mens 5 jaar later. Niet omdat we niet zonder honing zouden kunnen, maar omdat bijen zorgen voor verstuiving van gewassen en daarmee verantwoordelijk zijn voor 30% van ons voedsel. Desondanks gaat het slecht met de bij; in Nederland sterven er een factor 3 tot 4 meer bijen uit dan pakweg 10, 20 jaar geleden. De oorzaken zijn niet helemaal duidelijk. Insecticiden, bijenziektes, te weinig natuur, het draagt allemaal bij.
In het eerste portret ontmoeten we Jana Li Frank, 25 jaar en imker van beroep. Het beroep van imker sterft ook uit; in 2000 waren er 15.000, nu nog maar 6000. Jana Li is de jongste imker van Nederland. Het is prachtig om te zien hoe bevlogen zij is.
De tweede is David van Gennep, directeur van Stichting AAP. Hij vangt dieren op uit louche privé-dierentuinen en circussen of die als huisdier werden gehouden terwijl ze daar absoluut niet geschikt voor zijn. Een bewonderenswaardige man die zijn leven in dienst heeft gesteld van de dieren, 'omdat ze niet voor zichzelf op kunnen komen'.
Nummer drie is Louie Psihoyos, Amerikaans fotograaf en filmmaker, die met zijn documentaire The Cove in 2009 een Oscar won. Het is een aangrijpende film over de meedogenloze slachting van dolfijnen die jaarlijks in Japan plaatsvindt. Psihoyos heeft bovendien een stichting opgezet ten behoud van de oceanen. De verwoestingen van het onderwaterleven die hij als duiker gezien heeft doen je de haren te berge rijzen.
Maar zoals altijd blijven onze vlinders tegen alle ellende in positief ingesteld. David van Gennep is zijn invloed in de internationale politiek enorm aan het uitbreiden en gelooft dat er tal van kansen liggen om het tij te keren. Louie Psihoyos is aan zijn tweede film bezig, The Singing Planet, en hoopt wderom miljoenen mensen te laten inzien dat het zo niet langer kan.
Elke aflevering wordt als-ie klaar is naar de mensen van LLiNK gestuurd zodat ze eventuele op- of aanmerkingen kunnen leveren voordat het wordt uitgezonden. De reactie was: 'Wat een prachtige aflevering. Ik heb aan het eind echt zitten janken. Heel goed gemaakt.' Wij zijn natuurlijk enorm trots op zo'n reactie, en hopen van harte dat iedereen ondanks de aangrijpende beelden af en toe zal genieten van deze een na laatste aflevering van De Vlinderrevolutie.
Het tekenfilmpje in deze uitzending, de Bio Daversity Code, een parodie op de Da Vinci Code (gemaakt en met enthousiasme beschikbaar gesteld door Harvard University), stelt het heel scherp: de mens denkt dat het web of life iets is waar hij zelf buiten staat. Dat hij kan overleven zonder de door 100 miljoen jaar evolutie ontwikkelde soortenrijkdom. Maar dat is een illusie.
Albert Einstein heeft gezegd: als de bij uitsterft, volgt de mens 5 jaar later. Niet omdat we niet zonder honing zouden kunnen, maar omdat bijen zorgen voor verstuiving van gewassen en daarmee verantwoordelijk zijn voor 30% van ons voedsel. Desondanks gaat het slecht met de bij; in Nederland sterven er een factor 3 tot 4 meer bijen uit dan pakweg 10, 20 jaar geleden. De oorzaken zijn niet helemaal duidelijk. Insecticiden, bijenziektes, te weinig natuur, het draagt allemaal bij.
In het eerste portret ontmoeten we Jana Li Frank, 25 jaar en imker van beroep. Het beroep van imker sterft ook uit; in 2000 waren er 15.000, nu nog maar 6000. Jana Li is de jongste imker van Nederland. Het is prachtig om te zien hoe bevlogen zij is.
De tweede is David van Gennep, directeur van Stichting AAP. Hij vangt dieren op uit louche privé-dierentuinen en circussen of die als huisdier werden gehouden terwijl ze daar absoluut niet geschikt voor zijn. Een bewonderenswaardige man die zijn leven in dienst heeft gesteld van de dieren, 'omdat ze niet voor zichzelf op kunnen komen'.
Nummer drie is Louie Psihoyos, Amerikaans fotograaf en filmmaker, die met zijn documentaire The Cove in 2009 een Oscar won. Het is een aangrijpende film over de meedogenloze slachting van dolfijnen die jaarlijks in Japan plaatsvindt. Psihoyos heeft bovendien een stichting opgezet ten behoud van de oceanen. De verwoestingen van het onderwaterleven die hij als duiker gezien heeft doen je de haren te berge rijzen.
Maar zoals altijd blijven onze vlinders tegen alle ellende in positief ingesteld. David van Gennep is zijn invloed in de internationale politiek enorm aan het uitbreiden en gelooft dat er tal van kansen liggen om het tij te keren. Louie Psihoyos is aan zijn tweede film bezig, The Singing Planet, en hoopt wderom miljoenen mensen te laten inzien dat het zo niet langer kan.
Elke aflevering wordt als-ie klaar is naar de mensen van LLiNK gestuurd zodat ze eventuele op- of aanmerkingen kunnen leveren voordat het wordt uitgezonden. De reactie was: 'Wat een prachtige aflevering. Ik heb aan het eind echt zitten janken. Heel goed gemaakt.' Wij zijn natuurlijk enorm trots op zo'n reactie, en hopen van harte dat iedereen ondanks de aangrijpende beelden af en toe zal genieten van deze een na laatste aflevering van De Vlinderrevolutie.
zaterdag 14 augustus 2010
REDUCE, REUSE, RECYCLE
Reduceren, hergebruiken, recyclen, dat is de "Nederlandse" vertaling van de gevleugelde kreet waarmee in Engelstalige landen de bevolking wordt aangezet om bij te dragen aan de vermindering van de hoeveelheid afval. Er wordt in ons land redelijk veel gedaan aan het goed verwerken van afval. We hebben al jaren glasbakken en papierbakken en sinds kort ook plasticbakken. Je kunt je kleding en schoenen in speicale bakken kwijt. En we hebben de afvalbakken voor GFT, Groenten, Fruit en Tuinafval. Natuurlijk hoor je nog steeds zelfs redelijk intelligente mensen roepen dat het allemaal onzin is en dat het 'toch allemaal uiteindelijk weer bij elkaar geflikkerd wordt', maar als je dan vraagt hoe ze dat weten, of ze er onderzoek naar gedaan hebben, dan krijg je te horen: ach, dat is toch algemeen bekend. Gewoon te belazerd om moeite te doen.
Nog erger zijn die mensen die gewoon hun rotzooi op straat gooien. Ik woon vlakbij een supermarkt die vlak aan het strand staat. Badgasten die de consumpties bij een strandtent te duur vinden, lopen naar de supermarkt, kopen daar een lunch en eten dat op de muurtjes voor de deur op. Vervolgens laten ze de verpakkingen doodleuk op de muurtjes of op de grond achter. 'Dat ruimen ze wel op.' Wie die 'ze' zijn, wordt verder niet duidelijk, maar hun eigen verantwoordelijkheid is het niet.
Het lijkt allemaal klein leed vergeleken bij de klimaatcrisis, de financiele crisis, de ineenstortende biodiversiteit enz., maar laten we niet vergeten dat er in de oceanen inmiddels een hoeveelheid plastic ronddrijft met een oppervlakte van twee maal Frankrijk. Er zijn al heel veel dode vogels onderzocht die wegwerpaanstekers en doppen van PET-flessen in hun maag bleken te hebben. Plastic breekt heel langzaam af en vergaat nooit helemaal: er blijven snippertjes zo klein als plankton over. Vissen en andere zeedieren denken ook dat het plankton is en eten het op. Uiteindelijk komt het op die manier in onze voedselketen terecht en zijn we onszelf dus langzaam aan het vergiftigen. Het grootste deel van die plastic troep in zee is zwerfvuil die via rivieren in zee stroomt. Achteloos weggegooid.
Prachtige uitspraak van Doug Woodring, een milieu-activist, in de uitzending van morgenavond: 'We thought that when it drifted away, it would stay away. But we found out there is no "away".'
Doug is niet een van de drie portretten, we kwamen hem eind juli tegen op een milieuconferentie in Aspen, Colorado toen we filmmaker Louie Psihoyos volgden voor de uitzending van volgende week. Ook Kevin Costner heeft ons daar te woord gestaan. Maar goed, dat allemaal volgende week.
Wie we morgenavond wel portretteren? Martine Postma, een Amsterdamse journaliste die een zogenaamd Repair Cafe is begonnen; harstikke leuk, sympathiek initiatief. Niet weggooien, repareren. Hans Markowski, directeur van kledinginzamelingsbedrijf KICI, die nu bezig is met het ontwikkelen van een gerecyclede spijkerbroek die in januari 2011 op de markt moet komen. Niet weggooien, hergebruiken. En Elizabeth Olsen, een Newyorkse ontwerpster van 100% veganistische en ecologische schoenen, waar ook dames als Cameron Diaz, Jennifer Aniston en Alicia Silverstone op lopen, en die gemaakt zijn van o.a. kurk, autoband, plastic snippers enz. Niet weggooien, recyclen.
We laten ook een paar fragmenten zien uit het geweldige filmpje The Story of Stuff van en met Annie Leonard, over onze dolgedraaide economie. Helaas had zij geen tijd om zich door ons te laten portretteren, maar ze stelde met liefde haar filmpje beschikbaar voor ons programma.
En er is ook nog een opvallende rol weggelegd voor niemand minder dan de zingende surfer Jack Johnson. Veel kijkplezier!
Nog erger zijn die mensen die gewoon hun rotzooi op straat gooien. Ik woon vlakbij een supermarkt die vlak aan het strand staat. Badgasten die de consumpties bij een strandtent te duur vinden, lopen naar de supermarkt, kopen daar een lunch en eten dat op de muurtjes voor de deur op. Vervolgens laten ze de verpakkingen doodleuk op de muurtjes of op de grond achter. 'Dat ruimen ze wel op.' Wie die 'ze' zijn, wordt verder niet duidelijk, maar hun eigen verantwoordelijkheid is het niet.
Het lijkt allemaal klein leed vergeleken bij de klimaatcrisis, de financiele crisis, de ineenstortende biodiversiteit enz., maar laten we niet vergeten dat er in de oceanen inmiddels een hoeveelheid plastic ronddrijft met een oppervlakte van twee maal Frankrijk. Er zijn al heel veel dode vogels onderzocht die wegwerpaanstekers en doppen van PET-flessen in hun maag bleken te hebben. Plastic breekt heel langzaam af en vergaat nooit helemaal: er blijven snippertjes zo klein als plankton over. Vissen en andere zeedieren denken ook dat het plankton is en eten het op. Uiteindelijk komt het op die manier in onze voedselketen terecht en zijn we onszelf dus langzaam aan het vergiftigen. Het grootste deel van die plastic troep in zee is zwerfvuil die via rivieren in zee stroomt. Achteloos weggegooid.
Prachtige uitspraak van Doug Woodring, een milieu-activist, in de uitzending van morgenavond: 'We thought that when it drifted away, it would stay away. But we found out there is no "away".'
Doug is niet een van de drie portretten, we kwamen hem eind juli tegen op een milieuconferentie in Aspen, Colorado toen we filmmaker Louie Psihoyos volgden voor de uitzending van volgende week. Ook Kevin Costner heeft ons daar te woord gestaan. Maar goed, dat allemaal volgende week.
Wie we morgenavond wel portretteren? Martine Postma, een Amsterdamse journaliste die een zogenaamd Repair Cafe is begonnen; harstikke leuk, sympathiek initiatief. Niet weggooien, repareren. Hans Markowski, directeur van kledinginzamelingsbedrijf KICI, die nu bezig is met het ontwikkelen van een gerecyclede spijkerbroek die in januari 2011 op de markt moet komen. Niet weggooien, hergebruiken. En Elizabeth Olsen, een Newyorkse ontwerpster van 100% veganistische en ecologische schoenen, waar ook dames als Cameron Diaz, Jennifer Aniston en Alicia Silverstone op lopen, en die gemaakt zijn van o.a. kurk, autoband, plastic snippers enz. Niet weggooien, recyclen.
We laten ook een paar fragmenten zien uit het geweldige filmpje The Story of Stuff van en met Annie Leonard, over onze dolgedraaide economie. Helaas had zij geen tijd om zich door ons te laten portretteren, maar ze stelde met liefde haar filmpje beschikbaar voor ons programma.
En er is ook nog een opvallende rol weggelegd voor niemand minder dan de zingende surfer Jack Johnson. Veel kijkplezier!
zaterdag 7 augustus 2010
OP JE GEZONDHEID!
Een veel voorkomend verschijnsel onder de vlinders die wij portretteren is dat er een soort van omslagmoment in hun leven is geweest, een blikseminslag die ervoor heeft gezorgd dat ze 'iets wilden doen'. Een paar voorbeelden: Aart van Veller (uit afl. 2) mocht tijdens zijn studie metingen verrichten op de Noordpool en zag daar met eigen ogen de gevolgen van de klimaatverandering; nu adviseert hij bedrijven hoe ze hun CO2-uitstoot kunnen verminderen. Gabor Landman (uit afl. 3) bezocht Hongarije en zag met eigen ogen de haat tussen verschillende bevolkingsgroepen; nu runt hij een stichting die zich inzet voor de emancipatie van Hongaarstaligen in Slowakije en Roemenië. Het beroemdste voorbeeld is natuurlijk Wubbo Ockels, die we in de laatste aflevering zullen terugzien op 29 augustus: hij is 1 van de slechts 2 Nederlanders (André Kuipers is de andere) die de aarde vanuit de ruimte heeft mogen zien; sindsdien zet hij zich onvermoeibaar in om de roofbouw die wij op de aarde plegen te verminderen.
Ook de drie vlinders in de aflevering van dit weekend hebben zo'n moment gekend. Faldir Chahbari, tweevoudig wereldkampioen kickboksen, was er getuige van dat een vriend van hem werd geveld door kanker. In feite was hij al opgegeven. Er werd een benefietgala georganiseerd en met de opbrengst kon deze vriend naar een privékliniek in Italië. Wonder boven wonder klimt hij er nu weer bovenop. Dat bracht Faldir ertoe om een stichting op te richten die geld inzamelt waarmee hij een kinderziekenhuis in het noorden van Marokko wil laten bouwen. Hij is zelf in die onherbergzame streek geboren; als een kind daar kanker krijgt is het door de afwezigheid van bereikbare medische hulp in feite ten dode opgeschreven. Daar wil Faldir verandering in aan brengen, en het is hem aan het lukken ook.
De tweede is Geraldo Vallen, directeur van het succesvolle reclamebureau Czar. Hij besteedt nu de helft van zijn tijd aan de door hemzelf opgerichte stichting Join the Pipe. Join the Pipe verzet zich tegen de enorme consumptie van bronwater, terwijl leidingwater van de hoogste kwaliteit zo uit onze kraan stroomt. Vooral de honderdduizenden plastic flesjes die zorgen voor een enorme milieuvervuiling zijn hem een doorn in het oog. Hij bedacht een trendy waterfles die je je leven lang kunt gebruiken en kunt vullen met leidingwater. De flessen zijn aan elkaar te klikken, wat is bedoeld als een symbolische waterleiding van ons naar Afrika. De opbrengst van Join the Pipe gaat namelijk naar het repareren van kapotte waterpompen in Afrika, waar nog steeds 5000 kinderen per dag (!) sterven aan besmetting of afwezigheid van drinkwater. Waarom doet hij dit? Omdat hij uit een gezin komt waar 3 kinderen op jonge leeftijd zijn gestorven. Daardoor kan Geraldo massale kindersterfte gewoonweg niet aanzien. Op het moment dat hij zelf kinderen kreeg, kwam de omslag: ik moet iets doen!
De derde is een van de meest indrukwekkende vlinders uit de hele serie: Hugo Tempelman, directeur van een door hemzelf en zijn vrouw Liesje opgezette medische kliniek in Zuid-Afrika. Wat hij daar allemaal voor elkaar heeft gekregen, dat moet je zondagavond zelf maar gaan zien. Maar waar het ooit mee begonnen is, dat vertelt ons portret niet, omdat er simpelweg niet genoeg tijd voor was. Daarom vertel ik het hier: Hugo kreeg als kind een ongeluk en raakte daarbij blind. Een arts opereerde hem en hij kon weer zien. Maar hij zag meer dan hij zintuiglijk kon waarnemen: hij zag ook zijn toekomst. 'Wat er ook gebeurt, ik word ook arts.' En zo geschiedde. Met als gevolg dat hij in de afgelopen 20 jaar duizenden levens heeft gered.
P.S. Afgelopen zondag weer 40.000 kijkers erbij. Over het vlindereffect gesproken...
Ook de drie vlinders in de aflevering van dit weekend hebben zo'n moment gekend. Faldir Chahbari, tweevoudig wereldkampioen kickboksen, was er getuige van dat een vriend van hem werd geveld door kanker. In feite was hij al opgegeven. Er werd een benefietgala georganiseerd en met de opbrengst kon deze vriend naar een privékliniek in Italië. Wonder boven wonder klimt hij er nu weer bovenop. Dat bracht Faldir ertoe om een stichting op te richten die geld inzamelt waarmee hij een kinderziekenhuis in het noorden van Marokko wil laten bouwen. Hij is zelf in die onherbergzame streek geboren; als een kind daar kanker krijgt is het door de afwezigheid van bereikbare medische hulp in feite ten dode opgeschreven. Daar wil Faldir verandering in aan brengen, en het is hem aan het lukken ook.
De tweede is Geraldo Vallen, directeur van het succesvolle reclamebureau Czar. Hij besteedt nu de helft van zijn tijd aan de door hemzelf opgerichte stichting Join the Pipe. Join the Pipe verzet zich tegen de enorme consumptie van bronwater, terwijl leidingwater van de hoogste kwaliteit zo uit onze kraan stroomt. Vooral de honderdduizenden plastic flesjes die zorgen voor een enorme milieuvervuiling zijn hem een doorn in het oog. Hij bedacht een trendy waterfles die je je leven lang kunt gebruiken en kunt vullen met leidingwater. De flessen zijn aan elkaar te klikken, wat is bedoeld als een symbolische waterleiding van ons naar Afrika. De opbrengst van Join the Pipe gaat namelijk naar het repareren van kapotte waterpompen in Afrika, waar nog steeds 5000 kinderen per dag (!) sterven aan besmetting of afwezigheid van drinkwater. Waarom doet hij dit? Omdat hij uit een gezin komt waar 3 kinderen op jonge leeftijd zijn gestorven. Daardoor kan Geraldo massale kindersterfte gewoonweg niet aanzien. Op het moment dat hij zelf kinderen kreeg, kwam de omslag: ik moet iets doen!
De derde is een van de meest indrukwekkende vlinders uit de hele serie: Hugo Tempelman, directeur van een door hemzelf en zijn vrouw Liesje opgezette medische kliniek in Zuid-Afrika. Wat hij daar allemaal voor elkaar heeft gekregen, dat moet je zondagavond zelf maar gaan zien. Maar waar het ooit mee begonnen is, dat vertelt ons portret niet, omdat er simpelweg niet genoeg tijd voor was. Daarom vertel ik het hier: Hugo kreeg als kind een ongeluk en raakte daarbij blind. Een arts opereerde hem en hij kon weer zien. Maar hij zag meer dan hij zintuiglijk kon waarnemen: hij zag ook zijn toekomst. 'Wat er ook gebeurt, ik word ook arts.' En zo geschiedde. Met als gevolg dat hij in de afgelopen 20 jaar duizenden levens heeft gered.
P.S. Afgelopen zondag weer 40.000 kijkers erbij. Over het vlindereffect gesproken...
zaterdag 31 juli 2010
NIET LULLEN, MAAR POETSEN
Afgelopen zondag zijn we in 1 klap gestegen van 128.000 naar 178.000 kijkers. Als we dat elke week volhouden, zitten we bij afl. 8 op bijna een half miljoen! Maar het gaat niet in eerste instantie om het aantal kijkers, het gaat erom of degenen die kijken er iets uithalen. En uit alle reacties die we krijgen is dat zeker het geval! Het overheersende gevoel is dat men er blij van wordt om portretten van mensen te zien die blijmoedig strijden voor hun ideaal omdat ze geloven dat dat de enige manier is: de handen uit de mouwen en iets doen!
Dat geldt zeker ook voor de aflevering van morgenavond, die niet voor niets 'Niet lullen, maar poetsen' is getiteld. Afgelopen december werd in Kopenhagen een klimaattop gehouden, dat zal niemand ontgaan zijn. Maar liefst 192 landen deden eraan mee, maar de uitkomst was uitermate teleurstellend. Van een akkoord kun je nauwelijks spreken. Terwijl de situatie toch tamelijk urgent is.
In De Vlinderrevolutie zien we drie portretten van mensen die niet bij de pakken neer gaan zitten en zelf aan de slag gaan. De eerste was op de klimaattop aanwezig, in haar hoedanigheid van Jeugdvertegenwoordiger voor Nederland in de Verenigde Naties. Michaela Hogenboom, pas 24, net afgestudeerd in Duurzame Ontwikkeling en onwaarschijnlijk gedreven in haar missie: de wereld een stukje beter maken. Haar credo is de beroemde uitspraak van Gandhi: "Be the change you wish to see in the world." We volgen haar op een dag vol afspraken waarbij we zelfs Prins Willem-Alexander nog tegenkomen!
Voor portret nummer 2 reisden we af naar Zweden, om precies te zijn het stadje Växjö, officieel uitgeroepen tot Groenste Stad van Europa. Toen in 1973 de oliecrisis uitbrak die in ons collectieve geheugen gegrift staat door de autoloze zondagen die er het gevolg van waren, bedacht Hoofd Productie van het Energiebedrijf in Växjö, de toen 30-jarige Ulf Johnsson, een plan. Omdat alle olie per schepen naar Zweden kwam, vond hij dat zijn land veel te kwetsbaar was voor het mogelijk afsnijden van die toevoer. Växjö heeft een bruisende houthandel - het ligt midden tussen de bossen - en Ulf bedacht een systeem om van houtsnippers en -pulp biobrandstof te maken. Toen al! Nu draait Växjö al decennialang op groene energie. Ulf is inmiddels 67 en gepensioneerd, maar hij leidt ons graag rond op de energiecentrale.
Voor het derde portret verplaatsen we ons naar de stad Manaus in Brazilie, middenin het Amazone-gebied. Daar woont en werkt de Nederlandse bioloog Marc van Roosmalen al 23 jaar lang. Oorspronkelijk werd hij door de Braziliaanse overheid naar de Amazone gehaald vanwege zijn fenomenale kennis van vruchten en noten. Eind jaren '90 ontdekte hij echter tijdens zijn omzwervingen door de regenwouden een nieuwe apensoort. Toen hij het ecosysteem waarin dat aapje leefde wilde gaan beschrijven, ontdekte hij steeds meer nieuwe soorten planten en dieren. Enthousiast ondernam hij een poging om het gebied tot Werelderfgoed te laten verklaren, maar toen bleek ineens dat de Braziliaanse overheid hele andere plannen had met het gebied. Een verbijsterend verhaal dat je zeker moet zien!
Dat geldt zeker ook voor de aflevering van morgenavond, die niet voor niets 'Niet lullen, maar poetsen' is getiteld. Afgelopen december werd in Kopenhagen een klimaattop gehouden, dat zal niemand ontgaan zijn. Maar liefst 192 landen deden eraan mee, maar de uitkomst was uitermate teleurstellend. Van een akkoord kun je nauwelijks spreken. Terwijl de situatie toch tamelijk urgent is.
In De Vlinderrevolutie zien we drie portretten van mensen die niet bij de pakken neer gaan zitten en zelf aan de slag gaan. De eerste was op de klimaattop aanwezig, in haar hoedanigheid van Jeugdvertegenwoordiger voor Nederland in de Verenigde Naties. Michaela Hogenboom, pas 24, net afgestudeerd in Duurzame Ontwikkeling en onwaarschijnlijk gedreven in haar missie: de wereld een stukje beter maken. Haar credo is de beroemde uitspraak van Gandhi: "Be the change you wish to see in the world." We volgen haar op een dag vol afspraken waarbij we zelfs Prins Willem-Alexander nog tegenkomen!
Voor portret nummer 2 reisden we af naar Zweden, om precies te zijn het stadje Växjö, officieel uitgeroepen tot Groenste Stad van Europa. Toen in 1973 de oliecrisis uitbrak die in ons collectieve geheugen gegrift staat door de autoloze zondagen die er het gevolg van waren, bedacht Hoofd Productie van het Energiebedrijf in Växjö, de toen 30-jarige Ulf Johnsson, een plan. Omdat alle olie per schepen naar Zweden kwam, vond hij dat zijn land veel te kwetsbaar was voor het mogelijk afsnijden van die toevoer. Växjö heeft een bruisende houthandel - het ligt midden tussen de bossen - en Ulf bedacht een systeem om van houtsnippers en -pulp biobrandstof te maken. Toen al! Nu draait Växjö al decennialang op groene energie. Ulf is inmiddels 67 en gepensioneerd, maar hij leidt ons graag rond op de energiecentrale.
Voor het derde portret verplaatsen we ons naar de stad Manaus in Brazilie, middenin het Amazone-gebied. Daar woont en werkt de Nederlandse bioloog Marc van Roosmalen al 23 jaar lang. Oorspronkelijk werd hij door de Braziliaanse overheid naar de Amazone gehaald vanwege zijn fenomenale kennis van vruchten en noten. Eind jaren '90 ontdekte hij echter tijdens zijn omzwervingen door de regenwouden een nieuwe apensoort. Toen hij het ecosysteem waarin dat aapje leefde wilde gaan beschrijven, ontdekte hij steeds meer nieuwe soorten planten en dieren. Enthousiast ondernam hij een poging om het gebied tot Werelderfgoed te laten verklaren, maar toen bleek ineens dat de Braziliaanse overheid hele andere plannen had met het gebied. Een verbijsterend verhaal dat je zeker moet zien!
zaterdag 24 juli 2010
GEVEN IS HET NIEUWE NEMEN
Morgenavond in de derde aflevering van De Vlinderrevolutie:
De mens is een agressieve en vechtlustige soort, vooral het mannetje. Al sinds 13 eeuwen voor Christus, ten tijde van de Trojaanse Oorlogen, slaan we elkaar om tal van redenen de hersens in. Omdat we meer land willen, meer grondstoffen, meer water, of omdat de andere partij een ander geloof heeft, een ander kleurtje, of een andere taal spreekt. We discrimineren en onderdrukken er op los. De menselijke geschiedenis staat bol van strijd, moord en doodslag.
Nu we in anderhalve eeuw van 2 miljard naar 9 miljard aardbewoners gaan, is de kans groot dat het alleen maar erger wordt. Er zal strijd losbranden om water, om voedsel, en om de laatste fossiele brandstoffen. We gaan een eeuw tegemoet die meer dan ooit zal vragen om onszelf van ons meest vredelievende en verdraagzame kant te laten zien. En dat vraagt om een omslag in denken van alsmaar meer willen naar juist meer geven. Want geven is het nieuwe nemen. En je krijgt er meer voor terug dan je ooit voor mogelijk had gehouden.
Dat is de overtuiging van de drie Nederlanders die geportretteerd worden in deze aflevering. Gabor Landman, een Bosschenaar van Hongaarse afkomst, zet zich in voor de Hongaarse minderheden in Slowakije en Roemenië. Zij wonen veelal in de grensgebieden en zijn een speelbal van de regeringen, die deze bevolkingsgroep gebruiken om elkaar te intimideren. Gabor windt zich vooral op over het feit dat in de huidige Europese Gemeenschap zoiets nog mogelijk is. Een boeiende reportage vanuit het Slowaaks-Hongaarse grensgebied.
De tweede is een vrouw die mijn hart compleet gestolen heeft: Laamia Eliounoussi uit Rotterdam. Zij is dochter van een Marokkaanse gastarbeider die tientallen jaren geleden naar Nederland kwam en de kost verdiende als schoonmaker. Omdat hij onze taal niet machtig was, lukte het hem niet om zich een positie te verwerven die in balans was met zijn intellect. Daar is Laamia haar hele leven getuige van geweest, en zij besloot het anders aan te pakken. Ze is een schoonmaakbedrijf begonnen, Schone Zaak, waarin ze allochtone werkzoekenden in dienst neemt en hen een inburgeringscursus en een taalcursus cadeau doet, zodat ze na twee jaar bij haar werken de mogelijkheid hebben om een baan te zoeken die bij ze past. Laamia raakt die mensen dan dus in 9 van de 10 gevallen weer kwijt, maar dat deert haar niet. Het gaat haar niet om geld verdienen - als ze er van kan leven is het goed -, het gaat haar om het helpen van immigranten die onze taal niet machtig zijn of die moeite hebben zich staande te houden in onze maatschappij. En passant is ze ook nog goed bezig voor het milieu, want Schone Zaak gebruikt alleen 100% biologische schoonmaakmiddelen.
Over de derde hoef ik niet veel uit te leggen: Boudewijn Poelmann is de bedenker en oprichter van de Nationale Postcode Loterij. In die hoedanigheid heeft hij in 20 jaar al meer dan 3 miljard Euro voor 60 goede doelen bijeen vergaard. Een persoonlijk portret van een bevlogen ondernemer.
Veel kijkplezier!
De mens is een agressieve en vechtlustige soort, vooral het mannetje. Al sinds 13 eeuwen voor Christus, ten tijde van de Trojaanse Oorlogen, slaan we elkaar om tal van redenen de hersens in. Omdat we meer land willen, meer grondstoffen, meer water, of omdat de andere partij een ander geloof heeft, een ander kleurtje, of een andere taal spreekt. We discrimineren en onderdrukken er op los. De menselijke geschiedenis staat bol van strijd, moord en doodslag.
Nu we in anderhalve eeuw van 2 miljard naar 9 miljard aardbewoners gaan, is de kans groot dat het alleen maar erger wordt. Er zal strijd losbranden om water, om voedsel, en om de laatste fossiele brandstoffen. We gaan een eeuw tegemoet die meer dan ooit zal vragen om onszelf van ons meest vredelievende en verdraagzame kant te laten zien. En dat vraagt om een omslag in denken van alsmaar meer willen naar juist meer geven. Want geven is het nieuwe nemen. En je krijgt er meer voor terug dan je ooit voor mogelijk had gehouden.
Dat is de overtuiging van de drie Nederlanders die geportretteerd worden in deze aflevering. Gabor Landman, een Bosschenaar van Hongaarse afkomst, zet zich in voor de Hongaarse minderheden in Slowakije en Roemenië. Zij wonen veelal in de grensgebieden en zijn een speelbal van de regeringen, die deze bevolkingsgroep gebruiken om elkaar te intimideren. Gabor windt zich vooral op over het feit dat in de huidige Europese Gemeenschap zoiets nog mogelijk is. Een boeiende reportage vanuit het Slowaaks-Hongaarse grensgebied.
De tweede is een vrouw die mijn hart compleet gestolen heeft: Laamia Eliounoussi uit Rotterdam. Zij is dochter van een Marokkaanse gastarbeider die tientallen jaren geleden naar Nederland kwam en de kost verdiende als schoonmaker. Omdat hij onze taal niet machtig was, lukte het hem niet om zich een positie te verwerven die in balans was met zijn intellect. Daar is Laamia haar hele leven getuige van geweest, en zij besloot het anders aan te pakken. Ze is een schoonmaakbedrijf begonnen, Schone Zaak, waarin ze allochtone werkzoekenden in dienst neemt en hen een inburgeringscursus en een taalcursus cadeau doet, zodat ze na twee jaar bij haar werken de mogelijkheid hebben om een baan te zoeken die bij ze past. Laamia raakt die mensen dan dus in 9 van de 10 gevallen weer kwijt, maar dat deert haar niet. Het gaat haar niet om geld verdienen - als ze er van kan leven is het goed -, het gaat haar om het helpen van immigranten die onze taal niet machtig zijn of die moeite hebben zich staande te houden in onze maatschappij. En passant is ze ook nog goed bezig voor het milieu, want Schone Zaak gebruikt alleen 100% biologische schoonmaakmiddelen.
Over de derde hoef ik niet veel uit te leggen: Boudewijn Poelmann is de bedenker en oprichter van de Nationale Postcode Loterij. In die hoedanigheid heeft hij in 20 jaar al meer dan 3 miljard Euro voor 60 goede doelen bijeen vergaard. Een persoonlijk portret van een bevlogen ondernemer.
Veel kijkplezier!
zaterdag 17 juli 2010
HET KLIMAAT IS HOT!
De kop is eraf, de eerste is uitgezonden. Er hebben ondanks het voetbal 100.000 mensen gekeken, dus we zijn niet ontevreden. Maar we hopen natuurlijk op meer, de rest van de serie. We hebben louter enthousiaste reacties gekregen, en dat geeft extra energie voor het in elkaar zetten van de komende afleveringen. Wat me nog het meeste genoegen doet is dat diverse mensen het "inspirerend" vonden, of zeiden dat "het je wel aan het denken zet". Want dat is precies wat we beogen met dit programma, en Omroep LLiNK natuurlijk ook.
Morgen de tweede, getiteld 'Het klimaat is hot!', over de opwarming van de aarde. Sinds in 2006 de Oscarwinnende documentaire 'An Inconvenient Truth' van en met Al Gore uitkwam, is er een enorme schokgolf door het mondiale bewustzijn gegaan. Hoe ongemakkelijk Gore's waarheid was bleek wel uit de hausse aan - soms zelfs woedende - reacties van klimaatsceptici die luid riepen dat het helemaal geen "waarheid" was, dat Gore zwaar overdreef, uit was op effectbejag en zelf ook massa's broeikasgassen uitstootte met zijn wereldtour per vliegtuig om overal zijn boodschap uit te dragen. Het is weer precies als toen Copernicus stelde dat de aarde niet plat was, maar rond, 0f toen Galilei bewees dat de aarde om de zon draait, en niet andersom: ze werden aanvankelijk verketterd.
Dat veranderende wereldbeeld was destijds voor de toekomst van het leven op aarde niet van invloed. Dit keer wel. We hebben haast, want het gaat hard. In de tweede aflevering van De Vlinderrevolutie portretten van Nederlanders die elk op hun eigen wijze een steentje bijdragen.
De eerste is Aart van Veller, een pas 25-jarige ondernemer die een eigen bedrijf met 15 werknemers heeft, Wij Zijn Koel! Hij adviseert grote bedrijven hoe ze hun CO2 uitstoot kunnen verminderen, en heeft in zijn klantenkring onder meer MTV, G-Star en Schiphol Real Estate. Zelden zo'n gepassioneerd jongmens gezien, met een fantastische babbel.
Als tweede bezoeken we Cri-Cri en Alexander Gouw, een stel van in de 30, die in Almere een 100% ecologisch huis hebben gebouwd. Alexander zit in de computers, en houdt van techniek. Hij heeft zelf de klimaatinstallaties voor het huis ontworpen. En wat ik ook zo bijzonder vind is dat ze wol op de muren smeren in plaats van stucwerk. Ze geven ons een rondleiding door het huis en vertellen over waarom zij voor zo'n huis gekozen hebben. Mooie uitspraak van Alexander: 'Ik hoef me niet schuldig te voelen als ik in m'n sauna zit.'
De derde geportretteerde is Rob van Rees, de oprichter-directeur van Greenchoice, de grootste groene energieleverancier van ons land. Hij levert stroom aan 260.000 huishoudens. Van Rees neemt ons mee naar een biovergistingsinstallatie die 3500 gezinnen van elektriciteit voorziet, en geeft zijn boeiende visie op de toekomst van de energievoorziening in ons land.
Veel kijkplezier, en zet vandaag de centrale verwarming eens een graadje lager ;).
Morgen de tweede, getiteld 'Het klimaat is hot!', over de opwarming van de aarde. Sinds in 2006 de Oscarwinnende documentaire 'An Inconvenient Truth' van en met Al Gore uitkwam, is er een enorme schokgolf door het mondiale bewustzijn gegaan. Hoe ongemakkelijk Gore's waarheid was bleek wel uit de hausse aan - soms zelfs woedende - reacties van klimaatsceptici die luid riepen dat het helemaal geen "waarheid" was, dat Gore zwaar overdreef, uit was op effectbejag en zelf ook massa's broeikasgassen uitstootte met zijn wereldtour per vliegtuig om overal zijn boodschap uit te dragen. Het is weer precies als toen Copernicus stelde dat de aarde niet plat was, maar rond, 0f toen Galilei bewees dat de aarde om de zon draait, en niet andersom: ze werden aanvankelijk verketterd.
Dat veranderende wereldbeeld was destijds voor de toekomst van het leven op aarde niet van invloed. Dit keer wel. We hebben haast, want het gaat hard. In de tweede aflevering van De Vlinderrevolutie portretten van Nederlanders die elk op hun eigen wijze een steentje bijdragen.
De eerste is Aart van Veller, een pas 25-jarige ondernemer die een eigen bedrijf met 15 werknemers heeft, Wij Zijn Koel! Hij adviseert grote bedrijven hoe ze hun CO2 uitstoot kunnen verminderen, en heeft in zijn klantenkring onder meer MTV, G-Star en Schiphol Real Estate. Zelden zo'n gepassioneerd jongmens gezien, met een fantastische babbel.
Als tweede bezoeken we Cri-Cri en Alexander Gouw, een stel van in de 30, die in Almere een 100% ecologisch huis hebben gebouwd. Alexander zit in de computers, en houdt van techniek. Hij heeft zelf de klimaatinstallaties voor het huis ontworpen. En wat ik ook zo bijzonder vind is dat ze wol op de muren smeren in plaats van stucwerk. Ze geven ons een rondleiding door het huis en vertellen over waarom zij voor zo'n huis gekozen hebben. Mooie uitspraak van Alexander: 'Ik hoef me niet schuldig te voelen als ik in m'n sauna zit.'
De derde geportretteerde is Rob van Rees, de oprichter-directeur van Greenchoice, de grootste groene energieleverancier van ons land. Hij levert stroom aan 260.000 huishoudens. Van Rees neemt ons mee naar een biovergistingsinstallatie die 3500 gezinnen van elektriciteit voorziet, en geeft zijn boeiende visie op de toekomst van de energievoorziening in ons land.
Veel kijkplezier, en zet vandaag de centrale verwarming eens een graadje lager ;).
zaterdag 10 juli 2010
WORST CASE SCENARIO
Een lekker potje slap ouwehoeren aan de bar, begin 2010.
"Goh, nooit geweten dat er nog zoveel komt kijken bij het maken van een tv-programma."
"Ja, dat hoor ik wel vaker. Als ik op een verjaardag vertel, ik maak dat-en-dat programma, dat ze dan zeggen: leuk, en wat doe je dan de rest van de week?"
"Weet je wat me erg lijkt? Dat je je hele ziel en zaligheid in een nieuw programma hebt gestopt, en op de dag van uitzending komt het bericht dat er een meteoriet op aarde afstormt en dat we allemaal nog maar 24 uur te leven hebben. Daar ga je met je kijkcijfers!"
"Ja, of dat in heel Nederland de stroomt uitvalt, een half uur voor uitzending!"
"Ja, of dat Nederland diezelfde avond in de finale van het WK staat. En dat er dan tegelijkertijd een hittegolf aan de gang is!"
"Hahahaha! Wat heb jij een fantasie!"
De Vlinderrevolutie afl. 1, zondag 11 juli, Nederland 2, 19.15 u.
"Goh, nooit geweten dat er nog zoveel komt kijken bij het maken van een tv-programma."
"Ja, dat hoor ik wel vaker. Als ik op een verjaardag vertel, ik maak dat-en-dat programma, dat ze dan zeggen: leuk, en wat doe je dan de rest van de week?"
"Weet je wat me erg lijkt? Dat je je hele ziel en zaligheid in een nieuw programma hebt gestopt, en op de dag van uitzending komt het bericht dat er een meteoriet op aarde afstormt en dat we allemaal nog maar 24 uur te leven hebben. Daar ga je met je kijkcijfers!"
"Ja, of dat in heel Nederland de stroomt uitvalt, een half uur voor uitzending!"
"Ja, of dat Nederland diezelfde avond in de finale van het WK staat. En dat er dan tegelijkertijd een hittegolf aan de gang is!"
"Hahahaha! Wat heb jij een fantasie!"
De Vlinderrevolutie afl. 1, zondag 11 juli, Nederland 2, 19.15 u.
zaterdag 3 juli 2010
SCHOFFIES IN DE MARKT
10 jaar geleden begon Rob van Rees op een zolderkamer samen met twee vrienden energiebedrijf Greenchoice. Ze gingen, de naam zegt het al, 100% voor groene energie. De banken reageerden uiterst sceptisch op hun initiatief, de grote jongens op de energiemarkt - Nuon, Essent en Eneco - schouderophalend. Groene energie, leuk voor d'r bij, maar het is een nichemarkt, daar kan je niet van bestaan.
De drie vrienden deden in het begin alles zelf, tot aan het folders drukken en zelfs rondbrengen aan toe. (Het is in die periode ontstaan dat Van Rees nog altijd regelmatig bij de klantenservice achter de telefoon gaat zitten om zijn afnemers persoonlijk te woord te staan en zo de vinger aan de pols te houden van wat er onder de cliëntèle leeft.) De grote omslag kwam in 2006 toen Al Gore zijn film An Inconvenient Truth uitbracht, over de opwarming van de aarde. Vooral het in die documentaire geopperde toekomstscenario dat Amersfoort in 2050 aan zee zou liggen, kwam stevig binnen in ons land. En dus wilden tienduizenden Nederlanders iets doen, en stapten ze over, onder meer naar Greenchoice. Inmiddels heeft het bedrijf over de 200 werknemers, en voorziet meer dan 250.000 huishoudens van stroom. Huidige jaaromzet: tussen de 300 en 400 miljoen Euro.
Voor de tweede aflevering van De Vlinderrevolutie, die gaat over het klimaatprobleem, zochten wij Rob van Rees op, interviewden hem op zijn kantoor, en gingen met hem mee op bezoek bij een biovergistingsinstallatie op een boerenbedrijf dat 3500 huishoudens van stroom voorziet. 3500 huizen die hun energie halen uit mest en plantaardig afval! Van Rees zei in het interview onder meer: 'Groene energie is geen nichemarkt, het is de business van de toekomst.We moeten af van die vervuilende energiebronnen, we moeten ook af van de import van energie, we moeten zelf stroom gaan produceren. Dan zal je zien dat er in Nederland een industrie opgebouwd wordt die floreert en die ook kan gaan exporteren. Het is er nu nog te weinig, maar ik ben ervan overtuigd dat dat heel binnenkort enorm gaat groeien.'
Grote jongens Nuon, Essent en Eneco hebben inmiddels respect gekregen voor Van Rees en Greenchoice, en houden wel degelijk rekening met zijn oprukkende positie. Van Rees geniet daarvan. 'Daar krijg je enorme vechtlust van. Maar vooralsnog zijn we nog steeds het schoffie in de markt, en dat wil ik graag zo houden.'
Schoffies in de markt blijken van onschatbare waarde voor de verduurzaming van de economie, zo blijkt tijdens het maken van dit programma. De gevestigde grote organisaties hebben het moeilijk met de nodige cultuuromslag, en gaan daar niet snel genoeg in. Dat geldt ook voor de overheid, die veel te traag hervormingen doorvoert en veel te weinig investeert. Twee Amerikaanse universiteiten publiceren sinds 2006 een jaarlijkse hitparade van alle landen ter wereld gerangschikt in duurzaam economie bedrijven. In de eerste editie stond Nederland op 20, in de lijst van 2010 slechts op 47. We zakken langzaam weg, terwijl landen als IJsland, Zweden en Noorwegen al 5 jaar in de top 5 staan. Tal van prominente duurzaamheidsdenkers en -pioniers, waaronder Wubbo Ockels, Pieter Winsemius en Ruud Koornstra, waarschuwen daar al geruime tijd voor: we gaan te langzaam, we verliezen onze concurrentiepositie en onze kans om een voortrekkersrol te vervullen.
Dankzij de schoffies in de markt die de boel nog eens extra wakker schudden en aantonen dat het wel degelijk kan, groen, duurzaam en winstgevend zijn, gaan we de opgelopen achterstand hopelijk alsnog inlopen. Rob van Rees: 'Pas als mensen merken dat ze aan een omslag die nodig is ook nog geld kunnen verdienen, gaan ze erachteraan rennen. En wij bewijzen dat dat kan.'
De drie vrienden deden in het begin alles zelf, tot aan het folders drukken en zelfs rondbrengen aan toe. (Het is in die periode ontstaan dat Van Rees nog altijd regelmatig bij de klantenservice achter de telefoon gaat zitten om zijn afnemers persoonlijk te woord te staan en zo de vinger aan de pols te houden van wat er onder de cliëntèle leeft.) De grote omslag kwam in 2006 toen Al Gore zijn film An Inconvenient Truth uitbracht, over de opwarming van de aarde. Vooral het in die documentaire geopperde toekomstscenario dat Amersfoort in 2050 aan zee zou liggen, kwam stevig binnen in ons land. En dus wilden tienduizenden Nederlanders iets doen, en stapten ze over, onder meer naar Greenchoice. Inmiddels heeft het bedrijf over de 200 werknemers, en voorziet meer dan 250.000 huishoudens van stroom. Huidige jaaromzet: tussen de 300 en 400 miljoen Euro.
Voor de tweede aflevering van De Vlinderrevolutie, die gaat over het klimaatprobleem, zochten wij Rob van Rees op, interviewden hem op zijn kantoor, en gingen met hem mee op bezoek bij een biovergistingsinstallatie op een boerenbedrijf dat 3500 huishoudens van stroom voorziet. 3500 huizen die hun energie halen uit mest en plantaardig afval! Van Rees zei in het interview onder meer: 'Groene energie is geen nichemarkt, het is de business van de toekomst.We moeten af van die vervuilende energiebronnen, we moeten ook af van de import van energie, we moeten zelf stroom gaan produceren. Dan zal je zien dat er in Nederland een industrie opgebouwd wordt die floreert en die ook kan gaan exporteren. Het is er nu nog te weinig, maar ik ben ervan overtuigd dat dat heel binnenkort enorm gaat groeien.'
Grote jongens Nuon, Essent en Eneco hebben inmiddels respect gekregen voor Van Rees en Greenchoice, en houden wel degelijk rekening met zijn oprukkende positie. Van Rees geniet daarvan. 'Daar krijg je enorme vechtlust van. Maar vooralsnog zijn we nog steeds het schoffie in de markt, en dat wil ik graag zo houden.'
Schoffies in de markt blijken van onschatbare waarde voor de verduurzaming van de economie, zo blijkt tijdens het maken van dit programma. De gevestigde grote organisaties hebben het moeilijk met de nodige cultuuromslag, en gaan daar niet snel genoeg in. Dat geldt ook voor de overheid, die veel te traag hervormingen doorvoert en veel te weinig investeert. Twee Amerikaanse universiteiten publiceren sinds 2006 een jaarlijkse hitparade van alle landen ter wereld gerangschikt in duurzaam economie bedrijven. In de eerste editie stond Nederland op 20, in de lijst van 2010 slechts op 47. We zakken langzaam weg, terwijl landen als IJsland, Zweden en Noorwegen al 5 jaar in de top 5 staan. Tal van prominente duurzaamheidsdenkers en -pioniers, waaronder Wubbo Ockels, Pieter Winsemius en Ruud Koornstra, waarschuwen daar al geruime tijd voor: we gaan te langzaam, we verliezen onze concurrentiepositie en onze kans om een voortrekkersrol te vervullen.
Dankzij de schoffies in de markt die de boel nog eens extra wakker schudden en aantonen dat het wel degelijk kan, groen, duurzaam en winstgevend zijn, gaan we de opgelopen achterstand hopelijk alsnog inlopen. Rob van Rees: 'Pas als mensen merken dat ze aan een omslag die nodig is ook nog geld kunnen verdienen, gaan ze erachteraan rennen. En wij bewijzen dat dat kan.'
zaterdag 26 juni 2010
VERHALEN VERTELLEN
TV maken is in feite verhalen vertellen. En hoe boeiender de verhalen zijn, hoe mooiere TV dat oplevert. Maar de verteller speelt natuurlijk ook een cruciale rol. Het kan nog zo'n spannend verhaal zijn, als het saai verteld wordt kun je je aandacht er niet bijhouden.
De Vlinderrevolutie vertelt de verhalen van mensen die een wereldverbeterend idee hadden, en dat aan het realiseren zijn of hebben gerealiseerd. Het lijkt een beetje op Asterix: 'Aan het begin van de 21e eeuw was heel de wereld in de ban van tal van grote problemen en bedreigingen die het voortbestaan van de mensheid in gevaar brachten. Héél de wereld? Nee, een klein groepje optimisten en idealisten bleef moedig weerstand bieden aan het overweldigende gevoel van hopeloosheid en besloot de handen uit te mouwen te steken en iets te doen om het tij te keren. En dat groepje werd steeds groter en groter...'
Succesvolle tv-makers zijn vaak goeie verhalenvertellers. Zo ook Sipke Dijkstra (IDTV) en Geert Rozinga (LLiNK), met wie ik de eerste aflevering heb bekeken afgelopen week en die waardevolle adviezen gaven over hoe de verhalen van de drie vlinders nog pakkender gemaakt kunnen worden. Dinsdag aanstaande ga ik die adviezen verwerken en dan is de eerste echt helemaal klaar. Op één ding na: de voice-overteksten moeten nog ingesproken worden. En zoals het er nu naar uitziet gaat dat gedaan worden door Georgina Verbaan! Ze is zwanger, ze zit middenin de opnamen van Het Spaanse Schaep (ook IDTV), maar ze wil het graag doen. Probleem is alleen: hoe gaan we agendatechnisch realiseren? Uitdaginkje voor productieleider Rowan.
De eerste aflevering gaat over de voedingsindustrie. Hoe we met intensieve veeteelt, overbevissing en een gigantische CO2-uitstoot roofbouw plegen op onze planeet. We gaan op bezoek bij een biologische boer in Engeland, die zo principieel het welzijn van zijn dieren boven financieel gewin stelt, dat hij per koe een half voetbalveld aan weiland als minimum hanteert. Hij heeft ook ganzen, en in het programma zit een scène waarin hij die ganzen uit hun nachtverblijf naar buiten laat. Als één kluwen rennen de vogels dicht tegen elkaar over het erf. Ik zat met editor Bram te monteren, die drukt op de pauzeknop en roept: 'Moet je nou kijken, nou krijgen ze zóveel ruimte, en nog blijven ze met z'n allen op een kluitje rondlopen. Die beesten willen helemaal niet meer ruimte!'
Het tweede item gaat over Willem & Drees, twee ondernemers die in 100 supermarkten lokale producten (groente, fruit en aardappelen) van minder dan 40 km in de omtrek aanbieden. Terwijl ze pas ruim een jaar geleden begonnen zijn!
En de derde is Bart van Olphen, de man die een aantal jaren geleden Fishes opzette, een keten van viswinkels, cateringservice en horecalevering. Hij verkoopt louter duurzaam gevangen, MSC-goedgekeurde vis en is daar rijk èn gelukkig van worden. Plus dat hij de wereld een stukje beter heeft gemaakt.
Ondertussen zijn we alweer op volle kracht bezig met aflevering 2, over de opwarming van de aarde en de zoektocht naar beperking van broeikasgas-uitstoot en naar alternatieve energiebronnen. Daarover volgende keer meer!
De Vlinderrevolutie vertelt de verhalen van mensen die een wereldverbeterend idee hadden, en dat aan het realiseren zijn of hebben gerealiseerd. Het lijkt een beetje op Asterix: 'Aan het begin van de 21e eeuw was heel de wereld in de ban van tal van grote problemen en bedreigingen die het voortbestaan van de mensheid in gevaar brachten. Héél de wereld? Nee, een klein groepje optimisten en idealisten bleef moedig weerstand bieden aan het overweldigende gevoel van hopeloosheid en besloot de handen uit te mouwen te steken en iets te doen om het tij te keren. En dat groepje werd steeds groter en groter...'
Succesvolle tv-makers zijn vaak goeie verhalenvertellers. Zo ook Sipke Dijkstra (IDTV) en Geert Rozinga (LLiNK), met wie ik de eerste aflevering heb bekeken afgelopen week en die waardevolle adviezen gaven over hoe de verhalen van de drie vlinders nog pakkender gemaakt kunnen worden. Dinsdag aanstaande ga ik die adviezen verwerken en dan is de eerste echt helemaal klaar. Op één ding na: de voice-overteksten moeten nog ingesproken worden. En zoals het er nu naar uitziet gaat dat gedaan worden door Georgina Verbaan! Ze is zwanger, ze zit middenin de opnamen van Het Spaanse Schaep (ook IDTV), maar ze wil het graag doen. Probleem is alleen: hoe gaan we agendatechnisch realiseren? Uitdaginkje voor productieleider Rowan.
De eerste aflevering gaat over de voedingsindustrie. Hoe we met intensieve veeteelt, overbevissing en een gigantische CO2-uitstoot roofbouw plegen op onze planeet. We gaan op bezoek bij een biologische boer in Engeland, die zo principieel het welzijn van zijn dieren boven financieel gewin stelt, dat hij per koe een half voetbalveld aan weiland als minimum hanteert. Hij heeft ook ganzen, en in het programma zit een scène waarin hij die ganzen uit hun nachtverblijf naar buiten laat. Als één kluwen rennen de vogels dicht tegen elkaar over het erf. Ik zat met editor Bram te monteren, die drukt op de pauzeknop en roept: 'Moet je nou kijken, nou krijgen ze zóveel ruimte, en nog blijven ze met z'n allen op een kluitje rondlopen. Die beesten willen helemaal niet meer ruimte!'
Het tweede item gaat over Willem & Drees, twee ondernemers die in 100 supermarkten lokale producten (groente, fruit en aardappelen) van minder dan 40 km in de omtrek aanbieden. Terwijl ze pas ruim een jaar geleden begonnen zijn!
En de derde is Bart van Olphen, de man die een aantal jaren geleden Fishes opzette, een keten van viswinkels, cateringservice en horecalevering. Hij verkoopt louter duurzaam gevangen, MSC-goedgekeurde vis en is daar rijk èn gelukkig van worden. Plus dat hij de wereld een stukje beter heeft gemaakt.
Ondertussen zijn we alweer op volle kracht bezig met aflevering 2, over de opwarming van de aarde en de zoektocht naar beperking van broeikasgas-uitstoot en naar alternatieve energiebronnen. Daarover volgende keer meer!
zaterdag 19 juni 2010
DE EERSTE AFLEVERING IS BIJNA AF
Gisteren heb ik met Julie, editor en beeldredactrice van De Vlinderrevolutie, de eerste aflevering in elkaar gezet. Terwijl we daarmee bezig waren, kwam de leader (voor leken: het vaste beginfilmpje van een tv-programma) binnen. Deze is ontworpen door Bram Slinger, zoon van Harry Slinger, voormalig zanger van Drukwerk, de band waar ik zelf een jaar of vijf deel van uitgemaakt heb in de jaren '80. Ik heb Bram bij wijze van spreken geboren zien worden - ik stond er niet naast, dat niet - dus het is heel bijzonder om nu met hem te werken en te zien hoe talentvol hij is!
De leader is prachtig (uiteraard met een vlinder, maar ook met een tekenende hand en bruisende balletjes en ... je moet hem zien, denk ik), maar de muziek die ik Bram had gegeven paste er totaal niet bij. Ik was op zoek gegaan naar muziek die ook een soort vlindereffect in zich heeft, de Bolero in 30 seconden zeg maar, maar wat ik gevonden had - een nummer van de IJslandse band Sigur Ros - klopte niet bij het beeld. Ligt niet aan Bram hoor, het is juist knap dat hij er nog iets van heeft weten te maken. Nu moest ik op zoek naar een alternatief, en muziek zoeken bij bestaand beeld met precies de goeie lengte - 29 seconden - die ook nog eens de juiste positieve sfeer èn een opbouw van klein naar groot in zich had. Ik had alvast een dikke streep door mijn hele zaterdag gezet (d.w.z., om de wedstrijd Nederland - Japan heen dan). Toen ik vrijdagavond thuiskwam, ben ik nog even achter m'n laptop gaan zitten, opende iTunes, klikte wat door de 6000 nummers die daarin staan, en wat denk je: binnen 10 minuten had ik precies het goeie muziekje! Ik verklap nog even niet wat het is, dat hoor je 11 juli wel.
Dat wil zeggen, als de mensen bij IDTV en LLiNK die het voor het zeggen hebben het er mee eens zijn natuurlijk. Dat geldt trouwens voor de hele eerste aflevering: Julie en ik zijn nu de eersten die hem zo goed als af gezien hebben, en we zijn blij en trots. Maar met tv is het net als met voetbal, de Nederlandse inzending voor het songfestival en Italiaans ijs: zoveel smaken, zoveel zinnen, en iedereen heeft een mening. Maandagmiddag is de eerste interne viewing. Spannend!
Ondertussen is Joost naar Brazilië vertrokken (zie vorige blog) en vliegt Hinke maandag naar Zweden om de groenste stad van Europa te bezoeken: Växjö. Die slimmeriken zijn bij de oliecrisis begin jaren '70 al begonnen met de transitie naar alternatieve energie, en nu ruim 35 jaar later zijn ze er heel ver in. Hinke maakt een portret van Ulf Johnsson, een gepensioneerde inwoner die aan de wieg stond van dit proces. Wordt ook weer een mooi verhaal!
vrijdag 11 juni 2010
EYE-OPENER
Om mij heen zitten producers Robert en Efrayim telefoongesprekken te voeren waar eigenlijk geen touw aan vast te knopen is. 'Yes hello, do you speak English? Inglesa? Allo?' Dan blijft het een hele tijd stil, wat bij mij de indruk wekt dat er aan de andere kant in vloeiend Engels een uitgebreid verhaal wordt afgestoken. Waarover zal dat dan gaan, denk ik, ze hebben nog geen vraag gesteld. Maar dan ineens roept Efrayim: 'Yes hello, my name is Efrayim from Amsterdam. Do you speak English? Inglesa? Espanol? No?' Mmm, dat schiet niet op.
Ze bellen met Manaus in Brazilië, in een poging om hotels te boeken, vergunningen te regelen, informatie los te krijgen, maar ze spreken zo te horen louter Portugees. Volgende week vrijdag vliegen regisseur Joost en cameraman Richard naar Brazilië om een portret te filmen van de Nederlandse bioloog en natuuractivist Marc van Roosmalen. Het zal nog een hele toer worden om dat allemaal op tijd geregeld te krijgen.
Begin deze week is Joost in Devon, Zuid-Engeland geweest om een portret te filmen van Ben Mosely, een organic farmer die met 30 koeien en een handvol ander vee probeert het hoofd boven water te houden. Maar hij weigert meer koeien te nemen voordat hij meer land heeft, omdat hij zijn dieren de natuurlijke oppervlakte aan grasland wil bieden. Hij is bewonderenswaardig principieel, weigert zelfs aan supermarkten te leveren omdat die allerlei eisen stellen, bijvoorbeeld aan het formaat van zijn eieren (te groot? te klein? weg ermee!) en hij niet aan een leiband wil lopen. Middels zijn portret willen we mede laten zien hoe ver we met de intensieve veeteelt verwijderd zijn geraakt van het boerenbedrijf zoals dat ooit was en zoals er gelukkig ook nog steeds een aantal zijn. Maar om miljarden mensen op deze manier van vlees te voorzien, dat is vooral in ons dichtbevolkte deel van de wereld gewoon geen haalbare kaart.
Tegelijkertijd was regisseur Hinke Brinkman in Slowakije en volgde daar Gabor Landman, een Nederlander van Hongaarse afkomst. Hij trekt zich het lot aan van de Hongaarse minderheid in Slowakije, die door het wat slordig trekken van de nieuwe grenzen na de Eerste Wereldoorlog op Slowaaks grondgebied kwamen te wonen. Deze Hongaren leven in authentiek Hongaarse dorpen, maar worden volledig gekleineerd door de huidige wetgeving, zelfs nadat Slowakije in 2004 is toegetreden tot de Europese Unie. Ze worden niet te woord gestaan bij publieke instellingen, bij apotheken etc. Zelfs wanneer ze met elkaar op straat in het Hongaars praten, lopen ze gevaar, want geloof het of niet, dat is strafbaar. Anno 2010 mag je voor de wet geen 'buitenlandse taal' spreken in een land dat deel uitmaakt van de Europese Unie.
Nou, het zal allemaal wel meevallen, dachten wij, maar we hadden sympathie voor Gabor's bevlogenheid en altruïsme, en dus besloten we hem te volgen op zijn missie om enkele dagen voor de verkiezingen (jazeker, ook in Slowakije zijn verkiezingen deze week, op 12 juni) te gaan posteren en flyeren voor de door hemzelf opgerichte Hungarian Human Rights. Hij ging naar een plaatsje net over de grens, tussen Wenen en Bratislava, en had daar afspraken met o.a. de burgemeester, een priester en nog wat lokale bewoners. Zij hadden allen te kennen gegeven zijn missie graag te ondersteunen.
Wonderbaarlijk genoeg bleek toen Gabor er aankwam, dat de kerk, die altijd open staat, gesloten was en de priester onvindbaar. Ook de burgemeester liet weten het 'te druk' te hebben. En zo waren er meer die ineens kopschuw werden. Blijkbaar is er wel degelijk iets aan de hand daar, en heerst er angst voor represailles. Ik raad je van harte aan naar dit portret te kijken straks in De Vlinderrevolutie, want het is een echte eye-opener.
Terug in Nederland kreeg Hinke trouwens het verheugende nieuws dat haar documentaire 'Lucas en Arthur Jussen, twee heel gewone broertjes' over de beroemde pianobroers is genomineerd voor een Gouden Roos!
Ze bellen met Manaus in Brazilië, in een poging om hotels te boeken, vergunningen te regelen, informatie los te krijgen, maar ze spreken zo te horen louter Portugees. Volgende week vrijdag vliegen regisseur Joost en cameraman Richard naar Brazilië om een portret te filmen van de Nederlandse bioloog en natuuractivist Marc van Roosmalen. Het zal nog een hele toer worden om dat allemaal op tijd geregeld te krijgen.
Begin deze week is Joost in Devon, Zuid-Engeland geweest om een portret te filmen van Ben Mosely, een organic farmer die met 30 koeien en een handvol ander vee probeert het hoofd boven water te houden. Maar hij weigert meer koeien te nemen voordat hij meer land heeft, omdat hij zijn dieren de natuurlijke oppervlakte aan grasland wil bieden. Hij is bewonderenswaardig principieel, weigert zelfs aan supermarkten te leveren omdat die allerlei eisen stellen, bijvoorbeeld aan het formaat van zijn eieren (te groot? te klein? weg ermee!) en hij niet aan een leiband wil lopen. Middels zijn portret willen we mede laten zien hoe ver we met de intensieve veeteelt verwijderd zijn geraakt van het boerenbedrijf zoals dat ooit was en zoals er gelukkig ook nog steeds een aantal zijn. Maar om miljarden mensen op deze manier van vlees te voorzien, dat is vooral in ons dichtbevolkte deel van de wereld gewoon geen haalbare kaart.
Tegelijkertijd was regisseur Hinke Brinkman in Slowakije en volgde daar Gabor Landman, een Nederlander van Hongaarse afkomst. Hij trekt zich het lot aan van de Hongaarse minderheid in Slowakije, die door het wat slordig trekken van de nieuwe grenzen na de Eerste Wereldoorlog op Slowaaks grondgebied kwamen te wonen. Deze Hongaren leven in authentiek Hongaarse dorpen, maar worden volledig gekleineerd door de huidige wetgeving, zelfs nadat Slowakije in 2004 is toegetreden tot de Europese Unie. Ze worden niet te woord gestaan bij publieke instellingen, bij apotheken etc. Zelfs wanneer ze met elkaar op straat in het Hongaars praten, lopen ze gevaar, want geloof het of niet, dat is strafbaar. Anno 2010 mag je voor de wet geen 'buitenlandse taal' spreken in een land dat deel uitmaakt van de Europese Unie.
Nou, het zal allemaal wel meevallen, dachten wij, maar we hadden sympathie voor Gabor's bevlogenheid en altruïsme, en dus besloten we hem te volgen op zijn missie om enkele dagen voor de verkiezingen (jazeker, ook in Slowakije zijn verkiezingen deze week, op 12 juni) te gaan posteren en flyeren voor de door hemzelf opgerichte Hungarian Human Rights. Hij ging naar een plaatsje net over de grens, tussen Wenen en Bratislava, en had daar afspraken met o.a. de burgemeester, een priester en nog wat lokale bewoners. Zij hadden allen te kennen gegeven zijn missie graag te ondersteunen.
Wonderbaarlijk genoeg bleek toen Gabor er aankwam, dat de kerk, die altijd open staat, gesloten was en de priester onvindbaar. Ook de burgemeester liet weten het 'te druk' te hebben. En zo waren er meer die ineens kopschuw werden. Blijkbaar is er wel degelijk iets aan de hand daar, en heerst er angst voor represailles. Ik raad je van harte aan naar dit portret te kijken straks in De Vlinderrevolutie, want het is een echte eye-opener.
Terug in Nederland kreeg Hinke trouwens het verheugende nieuws dat haar documentaire 'Lucas en Arthur Jussen, twee heel gewone broertjes' over de beroemde pianobroers is genomineerd voor een Gouden Roos!
vrijdag 4 juni 2010
MET GEVAAR VOOR EIGEN LEVEN
Het gaat hard. We hebben al 7 van de 24 portretten gefilmd, en er staan er nog eens 10 gepland de komende twee, drie weken. Regisseurs Joost, Hinke en Eelke zijn nauwelijks meer op kantoor, ze zijn ofwel aan het draaien, of ze zitten in de montage. Het is altijd weer spannend om te zien of het idee dat we voor ogen hadden zich ook daadwerkelijk in beeld vertaalt, maar tot nu toe gaat dat heel goed. Onze vlinders doen de mooiste uitspraken, die je op een tegeltje aan de muur kan hangen. Bijvoorbeeld Bart van Olphen, de grootste handelaar in duurzame vis van ons land (Fishes), die tijdens een bezoek aan een van zijn vissers in Scheveningen zegt: 'Duurzame vis is geen hype. Of we hebben straks nog steeds vis, en dan is-ie duurzaam, of we hebben helemaal geen vis meer.' Hij licht toe: 'Ik was laatst nog in Zuid-Afrika bij een heekvisser en die zei: als ik vandaag teveel vis vang, heb ik morgen geen inkomsten. En als ik in mijn leven teveel vis vang, hebben mijn kinderen later ook geen inkomsten. Je moet in één ritme leven met de natuur. Daarom moet je ook geen Hollandse aardbeien eten in de winter. We moeten leren accepteren en begrijpen dat iets er soms gewoon niet is.'
Onze gasten deinzen er niet voor terug om hun eigen veiligheid in de waagschaal te stellen voor de goede zaak. Bioloog Marc van Roosmalen woont al vele jaren in het Amazonegebied in Brazilië en doet daar alles om het regenwoud en haar bewoners (mensen, dieren en planten) te beschermen. Dat kostte hem uiteindelijk een verblijf in een Braziliaanse gevangenis, want hij werd te lastig. Hij mailde mij afgelopen week: 'Na berecht en in 2008 weer vrijgesproken te zijn, beschouw ik het als mijn plicht de wereld als een soort ambassadeur van het regenwoud kond te doen van de huidige ontwikkelingen die de vernietiging van het Amazone regenwoud beogen vanuit de politiek-economische visie van korte termijn winstbejag.' Hij gaat met nog grotere vechtlust en vastberadenheid gewoon door. Hetzelfde geldt voor National Geographic-fotograaf en documentairemaker Louie Psihoyos, die we in juli in Colorado gaan opzoeken. Hij maakte een film - met gevaar voor eigen leven - van de walgelijke dolfijnenslachting in Japan, en ontving daarvoor vorig jaar de Oscar voor Beste Documentaire. Inmiddels heeft hij een nieuwe misstand op het oog om een film over te maken...
Deze week heeft ook de Nederlandse arts Hugo Tempelman toegezegd mee te werken aan De Vlinderrevolutie. Hij en zijn vrouw Liesje hebben de Ndlovu Care Group in Zuid-Afrika opgericht, een medisch centrum waar inmiddels zo'n 250 mensen werkzaam zijn en vele duizenden worden geholpen. We wachten even tot de finale van de WK is geweest voor we erheen gaan, zodat die gekte geluwd is en we in augustus, als het wordt uitgezonden, geen uitzinnige oranjefans door het beeld zien hossen :)
Niet alles gaat vanzelf, natuurlijk. Ik had heel graag Annie Leonard, maakster van de geweldige film The Story of Stuff, in het programma gehad, maar helaas: wel interesse, geen tijd. Hopelijk in een volgende serie. Als je haar nog niet kent, kijk dan zeker even op http://www.storyofstuff.org/
The story of De Vlinderrevolutie houdt voor nu hier weer even op. Zondag gaat Eelke het Repair Café filmen, een mooi initiatief van de Amsterdamse Martine Postma. Je kunt daar met je kapotte spullen (broodrooster, kleding, meubels, fietsen, enz) heenkomen en dan leer je zelf hoe het te repareren of een van de aanwezige reparateurs doet het voor je. Op die manier wordt voorkomen dat allerlei spullen op de vuilnisbelt belanden terwijl ze nog jaren mee zouden kunnen. 6 juni van 12.00 tot 17.00 uur in de foyer van Het Ostadetheater in de Amsterdamse Pijp (Van Ostadestraat 233d). Kom gezellig langs! Maandag vertrekken Joost en productieleider Rowan naar Zuid-Engeland en Hinke met producer Robert naar Slowakije. Daarover meer de volgende keer!
Onze gasten deinzen er niet voor terug om hun eigen veiligheid in de waagschaal te stellen voor de goede zaak. Bioloog Marc van Roosmalen woont al vele jaren in het Amazonegebied in Brazilië en doet daar alles om het regenwoud en haar bewoners (mensen, dieren en planten) te beschermen. Dat kostte hem uiteindelijk een verblijf in een Braziliaanse gevangenis, want hij werd te lastig. Hij mailde mij afgelopen week: 'Na berecht en in 2008 weer vrijgesproken te zijn, beschouw ik het als mijn plicht de wereld als een soort ambassadeur van het regenwoud kond te doen van de huidige ontwikkelingen die de vernietiging van het Amazone regenwoud beogen vanuit de politiek-economische visie van korte termijn winstbejag.' Hij gaat met nog grotere vechtlust en vastberadenheid gewoon door. Hetzelfde geldt voor National Geographic-fotograaf en documentairemaker Louie Psihoyos, die we in juli in Colorado gaan opzoeken. Hij maakte een film - met gevaar voor eigen leven - van de walgelijke dolfijnenslachting in Japan, en ontving daarvoor vorig jaar de Oscar voor Beste Documentaire. Inmiddels heeft hij een nieuwe misstand op het oog om een film over te maken...
Deze week heeft ook de Nederlandse arts Hugo Tempelman toegezegd mee te werken aan De Vlinderrevolutie. Hij en zijn vrouw Liesje hebben de Ndlovu Care Group in Zuid-Afrika opgericht, een medisch centrum waar inmiddels zo'n 250 mensen werkzaam zijn en vele duizenden worden geholpen. We wachten even tot de finale van de WK is geweest voor we erheen gaan, zodat die gekte geluwd is en we in augustus, als het wordt uitgezonden, geen uitzinnige oranjefans door het beeld zien hossen :)
Niet alles gaat vanzelf, natuurlijk. Ik had heel graag Annie Leonard, maakster van de geweldige film The Story of Stuff, in het programma gehad, maar helaas: wel interesse, geen tijd. Hopelijk in een volgende serie. Als je haar nog niet kent, kijk dan zeker even op http://www.storyofstuff.org/
The story of De Vlinderrevolutie houdt voor nu hier weer even op. Zondag gaat Eelke het Repair Café filmen, een mooi initiatief van de Amsterdamse Martine Postma. Je kunt daar met je kapotte spullen (broodrooster, kleding, meubels, fietsen, enz) heenkomen en dan leer je zelf hoe het te repareren of een van de aanwezige reparateurs doet het voor je. Op die manier wordt voorkomen dat allerlei spullen op de vuilnisbelt belanden terwijl ze nog jaren mee zouden kunnen. 6 juni van 12.00 tot 17.00 uur in de foyer van Het Ostadetheater in de Amsterdamse Pijp (Van Ostadestraat 233d). Kom gezellig langs! Maandag vertrekken Joost en productieleider Rowan naar Zuid-Engeland en Hinke met producer Robert naar Slowakije. Daarover meer de volgende keer!
donderdag 27 mei 2010
HET EERSTE PORTRET IS AF!
Albert Einstein zei ooit: "Als de bij uitsterft, volgt de mens hooguit vijf jaar later." Daar zijn we dan klaar mee, want het gaat niet goed met de bij; wereldwijd is de bijensterfte alarmerend. De bij-zaak is hoofdzaak geworden. De oorzaken zijn niet helemaal duidelijk, onderzoekers hebben het over mijten, parasieten, pesticiden, insecticiden, afname van natuur etc als oorzaken.
Jana Li Frank is een jonge meid van 25 die stapelgek is op bijen en van die liefde haar beroep heeft gemaakt: ze is de jongste imker van Nederland. Een mooi vak, maar geen vetpot. Terwijl ze een studie heeft gedaan waarmee ze prima een goedbetaalde baan zou kunnen krijgen. Maar Jana Li gelooft in wat ze doet, ze heeft haar leven in doel gesteld van het behoud van de bij.
Regisseur Joost Bouwmeester is bij haar op bezoek geweest en een dag met de camera achter haar aangelopen. Het is een mooi, warm, sfeervol portret geworden, ook omdat Jana Li een mooi, warm en sfeervol mens is. Die hoopt met haar werk, haar vleugelslag, bij te dragen aan zowel toename van de bijenstand als kweken van bewustzijn bij ons allen over het belang van de bij.
Zij is de eerste van de 24 vlinders die we gaan laten zien in De Vlinderrevolutie. En deze week zijn we op bezoek bij Geraldo Vallen, bedenker en initiatiefnemer van Join the Pipe, de club die onder meer strijdt voor het uitbannen van de plastic flesjes met bronwater die bijdragen aan het enorme afvalprobleem dat ons teistert; bij Bart van Olphen, die een zeer succesvolle keten van duurzame viswinkels in de markt heeft gezet, en bij Aart van Veller, die bedrijven adviseert over duurzaam ondernemen, en daar waanzinnig succesvol in is: hij zit met alle grote jongens om de tafel.
Wat deze mensen gemeen hebben is een ongelofelijke gedrevenheid en passie voor de zaak waarvoor ze zich inzetten. En een aanstekelijk optimisme, zo aanstekelijk dat ons hele team er sowieso blij en daarbij nog gemotiveerder van wordt om De Vlinderrevolutie tot een mooi monument te maken voor de 24 geportretteerden èn een inspiratiebron voor de honderdduizenden kijkers.
We zijn ook met een aantal grote buitenlandse namen in gesprek. Ze reageren allemaal enthousiast op het programmaformat, maar kunnen ze voldoende tijd voor ons vrijmaken? In de eerste aflevering gaan we in ieder geval naar Zuid-Engeland (een van mijn favoriete stukjes van Europa), en er zitten trips naar onder meer Brazilie, Zuid-Afrika en de VS in de pijplijn. O ja, en zaterdag gaan we naar Ameland! Is ook overseas, toch?
Jana Li Frank is een jonge meid van 25 die stapelgek is op bijen en van die liefde haar beroep heeft gemaakt: ze is de jongste imker van Nederland. Een mooi vak, maar geen vetpot. Terwijl ze een studie heeft gedaan waarmee ze prima een goedbetaalde baan zou kunnen krijgen. Maar Jana Li gelooft in wat ze doet, ze heeft haar leven in doel gesteld van het behoud van de bij.
Regisseur Joost Bouwmeester is bij haar op bezoek geweest en een dag met de camera achter haar aangelopen. Het is een mooi, warm, sfeervol portret geworden, ook omdat Jana Li een mooi, warm en sfeervol mens is. Die hoopt met haar werk, haar vleugelslag, bij te dragen aan zowel toename van de bijenstand als kweken van bewustzijn bij ons allen over het belang van de bij.
Zij is de eerste van de 24 vlinders die we gaan laten zien in De Vlinderrevolutie. En deze week zijn we op bezoek bij Geraldo Vallen, bedenker en initiatiefnemer van Join the Pipe, de club die onder meer strijdt voor het uitbannen van de plastic flesjes met bronwater die bijdragen aan het enorme afvalprobleem dat ons teistert; bij Bart van Olphen, die een zeer succesvolle keten van duurzame viswinkels in de markt heeft gezet, en bij Aart van Veller, die bedrijven adviseert over duurzaam ondernemen, en daar waanzinnig succesvol in is: hij zit met alle grote jongens om de tafel.
Wat deze mensen gemeen hebben is een ongelofelijke gedrevenheid en passie voor de zaak waarvoor ze zich inzetten. En een aanstekelijk optimisme, zo aanstekelijk dat ons hele team er sowieso blij en daarbij nog gemotiveerder van wordt om De Vlinderrevolutie tot een mooi monument te maken voor de 24 geportretteerden èn een inspiratiebron voor de honderdduizenden kijkers.
We zijn ook met een aantal grote buitenlandse namen in gesprek. Ze reageren allemaal enthousiast op het programmaformat, maar kunnen ze voldoende tijd voor ons vrijmaken? In de eerste aflevering gaan we in ieder geval naar Zuid-Engeland (een van mijn favoriete stukjes van Europa), en er zitten trips naar onder meer Brazilie, Zuid-Afrika en de VS in de pijplijn. O ja, en zaterdag gaan we naar Ameland! Is ook overseas, toch?
zondag 2 mei 2010
We gaan beginnen
Het vlindereffect is een uit de meteorologie afkomstige metafoor voor hoe kleine veranderingen grote gevolgen kunnen krijgen. In 1961 (mijn geboortejaar) ontwikkelde de Amerikaanse wiskundige/meteoroloog Edward Lorenz een computermodel om het weer op langere termijn te kunnen voorspellen. Hij kwam erachter dat een minieme verandering in de invoergegevens enorme afwijkingen in de uitkomst kon veroorzaken. Bijvoorbeeld: dat de vleugelslag van een vlinder in Brazilië een tornado in Texas kan veroorzaken.
Deze metafoor ligt ten grondslag aan een achtdelige programmaserie die IDTV voor Omroep LLiNK gaat maken de komende maanden. Het worden portretten van mensen in binnen- en buitenland die zich niet bij alle doemscenario's over de toekomst van de aarde neerleggen, maar een bijdrage leveren aan een verandering ten goede. Zoiets begint altijd met een gedachte, een idee. Dat is de vleugelslag van de vlinder. En als het even wil, leidt dat tot een tornado van positieve gevolgen. Ook Bob Geldof had eerst alleen maar een idee toen hij naar het journaal zat te kijken en een reportage over de armoede in Ethiopië zag. En toen Al Gore de verkiezingen in 2000 verloor, had hij ook een idee: lezingen geven over de ecologische toekomst van onze planeet. Beiden begonnen klein, met de bekende grote gevolgen.
Elke dag zijn er vele vlinders actief over de hele wereld. Een paar dagen surfen op internet leverde me al een flinke lijst op van mensen die iets doen om de toekomst wat rooskleuriger te maken. Nummer 1 opent een Recycle Café waar je je kapotte spullen kunt laten repareren als protest tegen de wegwerpmaatschappij, nummer 2 neemt ontslag bij Albert Heijn en begint een eigen duurzame supermarkt, nummer 3 studeert Human Resource and Quality Management aan de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen en schopt het tot Jeugdvertegenwoordiger Duurzame Ontwikkeling in de VN. Nummer 1 begint net, nummer 2 heeft onlangs zijn derde filiaal geopend en krijgt nu structurele steun van de Triodos Bank met het doel om over 5 jaar 60 filialen door heel Nederland neer te zetten. En nummer 3, ja, waar zal haar enthousiasme toe leiden? Gaat zij een groot internationaal concern de omslag naar 100% klimaatneutraal produceren laten maken? Of gaat ze haar gedrevenheid en know-how inzetten in de politiek? Een Minister van Duurzame Economie?
De stadia tussen vleugelslag en tornado waarin de geportretteerden zich bevinden zal variëren. Maar alle 24 hoofdpersonen die we straks vanaf 11 juli op Nederland 2 gaan zien maken onderdeel uit van wat in mijn ogen een Vlinderrevolutie is. Een revolutie die bij zal dragen aan het nieuwe bewustzijn dat door zoveel grote schrijvers en denkers voorspeld wordt, en die ook hard nodig zal zijn om al het onheil dat op ons afraast (klimaatverandering, watertekort, opraken fossiele brandstoffen, economische ineenstorting, groeiende armoede, ontbossing, afnemende biodiversiteit, plasticsoep, overbevolking etc) het hoofd te kunnen bieden.
Gedurende het productieproces van dit programma, waar ik eindredacteur van ben, zal ik een blog bijhouden over de totstandkoming. Dat begint nu heel klein, op deze regenachtige zondagmiddag, met een handjevol lezers. Maar ik hoop dat als alle acht afleveringen zijn uitgezonden begin september dat is uitgegroeid tot een grote groep die met mij mee wil denken en mij tips en feedback wil geven om zoveel mogelijk impact te genereren. Want het doel is natuurlijk dat ook deze serie slechts een vleugelslag is die zal leiden tot een tornado van initiatieven om deze wereld een toekomst te geven. Een inspiratiebron voor anderen, die door de 24 geportretteerden getriggerd worden om zelf ook iets te doen.
Weet je iemand die in dit programma in jouw optiek niet mag ontbreken? Laat het me dan weten!
Deze metafoor ligt ten grondslag aan een achtdelige programmaserie die IDTV voor Omroep LLiNK gaat maken de komende maanden. Het worden portretten van mensen in binnen- en buitenland die zich niet bij alle doemscenario's over de toekomst van de aarde neerleggen, maar een bijdrage leveren aan een verandering ten goede. Zoiets begint altijd met een gedachte, een idee. Dat is de vleugelslag van de vlinder. En als het even wil, leidt dat tot een tornado van positieve gevolgen. Ook Bob Geldof had eerst alleen maar een idee toen hij naar het journaal zat te kijken en een reportage over de armoede in Ethiopië zag. En toen Al Gore de verkiezingen in 2000 verloor, had hij ook een idee: lezingen geven over de ecologische toekomst van onze planeet. Beiden begonnen klein, met de bekende grote gevolgen.
Elke dag zijn er vele vlinders actief over de hele wereld. Een paar dagen surfen op internet leverde me al een flinke lijst op van mensen die iets doen om de toekomst wat rooskleuriger te maken. Nummer 1 opent een Recycle Café waar je je kapotte spullen kunt laten repareren als protest tegen de wegwerpmaatschappij, nummer 2 neemt ontslag bij Albert Heijn en begint een eigen duurzame supermarkt, nummer 3 studeert Human Resource and Quality Management aan de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen en schopt het tot Jeugdvertegenwoordiger Duurzame Ontwikkeling in de VN. Nummer 1 begint net, nummer 2 heeft onlangs zijn derde filiaal geopend en krijgt nu structurele steun van de Triodos Bank met het doel om over 5 jaar 60 filialen door heel Nederland neer te zetten. En nummer 3, ja, waar zal haar enthousiasme toe leiden? Gaat zij een groot internationaal concern de omslag naar 100% klimaatneutraal produceren laten maken? Of gaat ze haar gedrevenheid en know-how inzetten in de politiek? Een Minister van Duurzame Economie?
De stadia tussen vleugelslag en tornado waarin de geportretteerden zich bevinden zal variëren. Maar alle 24 hoofdpersonen die we straks vanaf 11 juli op Nederland 2 gaan zien maken onderdeel uit van wat in mijn ogen een Vlinderrevolutie is. Een revolutie die bij zal dragen aan het nieuwe bewustzijn dat door zoveel grote schrijvers en denkers voorspeld wordt, en die ook hard nodig zal zijn om al het onheil dat op ons afraast (klimaatverandering, watertekort, opraken fossiele brandstoffen, economische ineenstorting, groeiende armoede, ontbossing, afnemende biodiversiteit, plasticsoep, overbevolking etc) het hoofd te kunnen bieden.
Gedurende het productieproces van dit programma, waar ik eindredacteur van ben, zal ik een blog bijhouden over de totstandkoming. Dat begint nu heel klein, op deze regenachtige zondagmiddag, met een handjevol lezers. Maar ik hoop dat als alle acht afleveringen zijn uitgezonden begin september dat is uitgegroeid tot een grote groep die met mij mee wil denken en mij tips en feedback wil geven om zoveel mogelijk impact te genereren. Want het doel is natuurlijk dat ook deze serie slechts een vleugelslag is die zal leiden tot een tornado van initiatieven om deze wereld een toekomst te geven. Een inspiratiebron voor anderen, die door de 24 geportretteerden getriggerd worden om zelf ook iets te doen.
Weet je iemand die in dit programma in jouw optiek niet mag ontbreken? Laat het me dan weten!
Abonneren op:
Posts (Atom)