NIET LULLEN, MAAR POETSEN

Afgelopen zondag zijn we in 1 klap gestegen van 128.000 naar 178.000 kijkers. Als we dat elke week volhouden, zitten we bij afl. 8 op bijna een half miljoen! Maar het gaat niet in eerste instantie om het aantal kijkers, het gaat erom of degenen die kijken er iets uithalen. En uit alle reacties die we krijgen is dat zeker het geval! Het overheersende gevoel is dat men er blij van wordt om portretten van mensen te zien die blijmoedig strijden voor hun ideaal omdat ze geloven dat dat de enige manier is: de handen uit de mouwen en iets doen!
Dat geldt zeker ook voor de aflevering van morgenavond, die niet voor niets 'Niet lullen, maar poetsen' is getiteld. Afgelopen december werd in Kopenhagen een klimaattop gehouden, dat zal niemand ontgaan zijn. Maar liefst 192 landen deden eraan mee, maar de uitkomst was uitermate teleurstellend. Van een akkoord kun je nauwelijks spreken. Terwijl de situatie toch tamelijk urgent is.
In De Vlinderrevolutie zien we drie portretten van mensen die niet bij de pakken neer gaan zitten en zelf aan de slag gaan. De eerste was op de klimaattop aanwezig, in haar hoedanigheid van Jeugdvertegenwoordiger voor Nederland in de Verenigde Naties. Michaela Hogenboom, pas 24, net afgestudeerd in Duurzame Ontwikkeling en onwaarschijnlijk gedreven in haar missie: de wereld een stukje beter maken. Haar credo is de beroemde uitspraak van Gandhi: "Be the change you wish to see in the world." We volgen haar op een dag vol afspraken waarbij we zelfs Prins Willem-Alexander nog tegenkomen!
Voor portret nummer 2 reisden we af naar Zweden, om precies te zijn het stadje Växjö, officieel uitgeroepen tot Groenste Stad van Europa. Toen in 1973 de oliecrisis uitbrak die in ons collectieve geheugen gegrift staat door de autoloze zondagen die er het gevolg van waren, bedacht Hoofd Productie van het Energiebedrijf in Växjö, de toen 30-jarige Ulf Johnsson, een plan. Omdat alle olie per schepen naar Zweden kwam, vond hij dat zijn land veel te kwetsbaar was voor het mogelijk afsnijden van die toevoer. Växjö heeft een bruisende houthandel - het ligt midden tussen de bossen - en Ulf bedacht een systeem om van houtsnippers en -pulp biobrandstof te maken. Toen al! Nu draait Växjö al decennialang op groene energie. Ulf is inmiddels 67 en gepensioneerd, maar hij leidt ons graag rond op de energiecentrale.
Voor het derde portret verplaatsen we ons naar de stad Manaus in Brazilie, middenin het Amazone-gebied. Daar woont en werkt de Nederlandse bioloog Marc van Roosmalen al 23 jaar lang. Oorspronkelijk werd hij door de Braziliaanse overheid naar de Amazone gehaald vanwege zijn fenomenale kennis van vruchten en noten. Eind jaren '90 ontdekte hij echter tijdens zijn omzwervingen door de regenwouden een nieuwe apensoort. Toen hij het ecosysteem waarin dat aapje leefde wilde gaan beschrijven, ontdekte hij steeds meer nieuwe soorten planten en dieren. Enthousiast ondernam hij een poging om het gebied tot Werelderfgoed te laten verklaren, maar toen bleek ineens dat de Braziliaanse overheid hele andere plannen had met het gebied. Een verbijsterend verhaal dat je zeker moet zien!