Powered By Blogger

zaterdag 31 juli 2010

NIET LULLEN, MAAR POETSEN

Afgelopen zondag zijn we in 1 klap gestegen van 128.000 naar 178.000 kijkers. Als we dat elke week volhouden, zitten we bij afl. 8 op bijna een half miljoen! Maar het gaat niet in eerste instantie om het aantal kijkers, het gaat erom of degenen die kijken er iets uithalen. En uit alle reacties die we krijgen is dat zeker het geval! Het overheersende gevoel is dat men er blij van wordt om portretten van mensen te zien die blijmoedig strijden voor hun ideaal omdat ze geloven dat dat de enige manier is: de handen uit de mouwen en iets doen!
Dat geldt zeker ook voor de aflevering van morgenavond, die niet voor niets 'Niet lullen, maar poetsen' is getiteld. Afgelopen december werd in Kopenhagen een klimaattop gehouden, dat zal niemand ontgaan zijn. Maar liefst 192 landen deden eraan mee, maar de uitkomst was uitermate teleurstellend. Van een akkoord kun je nauwelijks spreken. Terwijl de situatie toch tamelijk urgent is.
In De Vlinderrevolutie zien we drie portretten van mensen die niet bij de pakken neer gaan zitten en zelf aan de slag gaan. De eerste was op de klimaattop aanwezig, in haar hoedanigheid van Jeugdvertegenwoordiger voor Nederland in de Verenigde Naties. Michaela Hogenboom, pas 24, net afgestudeerd in Duurzame Ontwikkeling en onwaarschijnlijk gedreven in haar missie: de wereld een stukje beter maken. Haar credo is de beroemde uitspraak van Gandhi: "Be the change you wish to see in the world." We volgen haar op een dag vol afspraken waarbij we zelfs Prins Willem-Alexander nog tegenkomen!
Voor portret nummer 2 reisden we af naar Zweden, om precies te zijn het stadje Växjö, officieel uitgeroepen tot Groenste Stad van Europa. Toen in 1973 de oliecrisis uitbrak die in ons collectieve geheugen gegrift staat door de autoloze zondagen die er het gevolg van waren, bedacht Hoofd Productie van het Energiebedrijf in Växjö, de toen 30-jarige Ulf Johnsson, een plan. Omdat alle olie per schepen naar Zweden kwam, vond hij dat zijn land veel te kwetsbaar was voor het mogelijk afsnijden van die toevoer. Växjö heeft een bruisende houthandel - het ligt midden tussen de bossen - en Ulf bedacht een systeem om van houtsnippers en -pulp biobrandstof te maken. Toen al! Nu draait Växjö al decennialang op groene energie. Ulf is inmiddels 67 en gepensioneerd, maar hij leidt ons graag rond op de energiecentrale.
Voor het derde portret verplaatsen we ons naar de stad Manaus in Brazilie, middenin het Amazone-gebied. Daar woont en werkt de Nederlandse bioloog Marc van Roosmalen al 23 jaar lang. Oorspronkelijk werd hij door de Braziliaanse overheid naar de Amazone gehaald vanwege zijn fenomenale kennis van vruchten en noten. Eind jaren '90 ontdekte hij echter tijdens zijn omzwervingen door de regenwouden een nieuwe apensoort. Toen hij het ecosysteem waarin dat aapje leefde wilde gaan beschrijven, ontdekte hij steeds meer nieuwe soorten planten en dieren. Enthousiast ondernam hij een poging om het gebied tot Werelderfgoed te laten verklaren, maar toen bleek ineens dat de Braziliaanse overheid hele andere plannen had met het gebied. Een verbijsterend verhaal dat je zeker moet zien!

zaterdag 24 juli 2010

GEVEN IS HET NIEUWE NEMEN

Morgenavond in de derde aflevering van De Vlinderrevolutie:
De mens is een agressieve en vechtlustige soort, vooral het mannetje. Al sinds 13 eeuwen voor Christus, ten tijde van de Trojaanse Oorlogen, slaan we elkaar om tal van redenen de hersens in. Omdat we meer land willen, meer grondstoffen, meer water, of omdat de andere partij een ander geloof heeft, een ander kleurtje, of een andere taal spreekt. We discrimineren en onderdrukken er op los. De menselijke geschiedenis staat bol van strijd, moord en doodslag.
Nu we in anderhalve eeuw van 2 miljard naar 9 miljard aardbewoners gaan, is de kans groot dat het alleen maar erger wordt. Er zal strijd losbranden om water, om voedsel, en om de laatste fossiele brandstoffen. We gaan een eeuw tegemoet die meer dan ooit zal vragen om onszelf van ons meest vredelievende en verdraagzame kant te laten zien. En dat vraagt om een omslag in denken van alsmaar meer willen naar juist meer geven. Want geven is het nieuwe nemen. En je krijgt er meer voor terug dan je ooit voor mogelijk had gehouden.
Dat is de overtuiging van de drie Nederlanders die geportretteerd worden in deze aflevering. Gabor Landman, een Bosschenaar van Hongaarse afkomst, zet zich in voor de Hongaarse minderheden in Slowakije en Roemenië. Zij wonen veelal in de grensgebieden en zijn een speelbal van de regeringen, die deze bevolkingsgroep gebruiken om elkaar te intimideren. Gabor windt zich vooral op over het feit dat in de huidige Europese Gemeenschap zoiets nog mogelijk is. Een boeiende reportage vanuit het Slowaaks-Hongaarse grensgebied.
De tweede is een vrouw die mijn hart compleet gestolen heeft: Laamia Eliounoussi uit Rotterdam. Zij is dochter van een Marokkaanse gastarbeider die tientallen jaren geleden naar Nederland kwam en de kost verdiende als schoonmaker. Omdat hij onze taal niet machtig was, lukte het hem niet om zich een positie te verwerven die in balans was met zijn intellect. Daar is Laamia haar hele leven getuige van geweest, en zij besloot het anders aan te pakken. Ze is een schoonmaakbedrijf begonnen, Schone Zaak, waarin ze allochtone werkzoekenden in dienst neemt en hen een inburgeringscursus en een taalcursus cadeau doet, zodat ze na twee jaar bij haar werken de mogelijkheid hebben om een baan te zoeken die bij ze past. Laamia raakt die mensen dan dus in 9 van de 10 gevallen weer kwijt, maar dat deert haar niet. Het gaat haar niet om geld verdienen - als ze er van kan leven is het goed -, het gaat haar om het helpen van immigranten die onze taal niet machtig zijn of die moeite hebben zich staande te houden in onze maatschappij. En passant is ze ook nog goed bezig voor het milieu, want Schone Zaak gebruikt alleen 100% biologische schoonmaakmiddelen.
Over de derde hoef ik niet veel uit te leggen: Boudewijn Poelmann is de bedenker en oprichter van de Nationale Postcode Loterij. In die hoedanigheid heeft hij in 20 jaar al meer dan 3 miljard Euro voor 60 goede doelen bijeen vergaard. Een persoonlijk portret van een bevlogen ondernemer.
Veel kijkplezier!

zaterdag 17 juli 2010

HET KLIMAAT IS HOT!

De kop is eraf, de eerste is uitgezonden. Er hebben ondanks het voetbal 100.000 mensen gekeken, dus we zijn niet ontevreden. Maar we hopen natuurlijk op meer, de rest van de serie. We hebben louter enthousiaste reacties gekregen, en dat geeft extra energie voor het in elkaar zetten van de komende afleveringen. Wat me nog het meeste genoegen doet is dat diverse mensen het "inspirerend" vonden, of zeiden dat "het je wel aan het denken zet". Want dat is precies wat we beogen met dit programma, en Omroep LLiNK natuurlijk ook.
Morgen de tweede, getiteld 'Het klimaat is hot!', over de opwarming van de aarde. Sinds in 2006 de Oscarwinnende documentaire 'An Inconvenient Truth' van en met Al Gore uitkwam, is er een enorme schokgolf door het mondiale bewustzijn gegaan. Hoe ongemakkelijk Gore's waarheid was bleek wel uit de hausse aan - soms zelfs woedende - reacties van klimaatsceptici die luid riepen dat het helemaal geen "waarheid" was, dat Gore zwaar overdreef, uit was op effectbejag en zelf ook massa's broeikasgassen uitstootte met zijn wereldtour per vliegtuig om overal zijn boodschap uit te dragen. Het is weer precies als toen Copernicus stelde dat de aarde niet plat was, maar rond, 0f toen Galilei bewees dat de aarde om de zon draait, en niet andersom: ze werden aanvankelijk verketterd.
Dat veranderende wereldbeeld was destijds voor de toekomst van het leven op aarde niet van invloed. Dit keer wel. We hebben haast, want het gaat hard. In de tweede aflevering van De Vlinderrevolutie portretten van Nederlanders die elk op hun eigen wijze een steentje bijdragen.
De eerste is Aart van Veller, een pas 25-jarige ondernemer die een eigen bedrijf met 15 werknemers heeft, Wij Zijn Koel! Hij adviseert grote bedrijven hoe ze hun CO2 uitstoot kunnen verminderen, en heeft in zijn klantenkring onder meer MTV, G-Star en Schiphol Real Estate. Zelden zo'n gepassioneerd jongmens gezien, met een fantastische babbel.
Als tweede bezoeken we Cri-Cri en Alexander Gouw, een stel van in de 30, die in Almere een 100% ecologisch huis hebben gebouwd. Alexander zit in de computers, en houdt van techniek. Hij heeft zelf de klimaatinstallaties voor het huis ontworpen. En wat ik ook zo bijzonder vind is dat ze wol op de muren smeren in plaats van stucwerk. Ze geven ons een rondleiding door het huis en vertellen over waarom zij voor zo'n huis gekozen hebben. Mooie uitspraak van Alexander: 'Ik hoef me niet schuldig te voelen als ik in m'n sauna zit.'
De derde geportretteerde is Rob van Rees, de oprichter-directeur van Greenchoice, de grootste groene energieleverancier van ons land. Hij levert stroom aan 260.000 huishoudens. Van Rees neemt ons mee naar een biovergistingsinstallatie die 3500 gezinnen van elektriciteit voorziet, en geeft zijn boeiende visie op de toekomst van de energievoorziening in ons land.
Veel kijkplezier, en zet vandaag de centrale verwarming eens een graadje lager ;).

zaterdag 10 juli 2010

WORST CASE SCENARIO

Een lekker potje slap ouwehoeren aan de bar, begin 2010.

"Goh, nooit geweten dat er nog zoveel komt kijken bij het maken van een tv-programma."
"Ja, dat hoor ik wel vaker. Als ik op een verjaardag vertel, ik maak dat-en-dat programma, dat ze dan zeggen: leuk, en wat doe je dan de rest van de week?"
"Weet je wat me erg lijkt? Dat je je hele ziel en zaligheid in een nieuw programma hebt gestopt, en op de dag van uitzending komt het bericht dat er een meteoriet op aarde afstormt en dat we allemaal nog maar 24 uur te leven hebben. Daar ga je met je kijkcijfers!"
"Ja, of dat in heel Nederland de stroomt uitvalt, een half uur voor uitzending!"
"Ja, of dat Nederland diezelfde avond in de finale van het WK staat. En dat er dan tegelijkertijd een hittegolf aan de gang is!"
"Hahahaha! Wat heb jij een fantasie!"

De Vlinderrevolutie afl. 1, zondag 11 juli, Nederland 2, 19.15 u.

zaterdag 3 juli 2010

SCHOFFIES IN DE MARKT

10 jaar geleden begon Rob van Rees op een zolderkamer samen met twee vrienden energiebedrijf Greenchoice. Ze gingen, de naam zegt het al, 100% voor groene energie. De banken reageerden uiterst sceptisch op hun initiatief, de grote jongens op de energiemarkt - Nuon, Essent en Eneco - schouderophalend. Groene energie, leuk voor d'r bij, maar het is een nichemarkt, daar kan je niet van bestaan.
De drie vrienden deden in het begin alles zelf, tot aan het folders drukken en zelfs rondbrengen aan toe. (Het is in die periode ontstaan dat Van Rees nog altijd regelmatig bij de klantenservice achter de telefoon gaat zitten om zijn afnemers persoonlijk te woord te staan en zo de vinger aan de pols te houden van wat er onder de cliëntèle leeft.) De grote omslag kwam in 2006 toen Al Gore zijn film An Inconvenient Truth uitbracht, over de opwarming van de aarde. Vooral het in die documentaire geopperde toekomstscenario dat Amersfoort in 2050 aan zee zou liggen, kwam stevig binnen in ons land. En dus wilden tienduizenden Nederlanders iets doen, en stapten ze over, onder meer naar Greenchoice. Inmiddels heeft het bedrijf over de 200 werknemers, en voorziet meer dan 250.000 huishoudens van stroom. Huidige jaaromzet: tussen de 300 en 400 miljoen Euro.
Voor de tweede aflevering van De Vlinderrevolutie, die gaat over het klimaatprobleem, zochten wij Rob van Rees op, interviewden hem op zijn kantoor, en gingen met hem mee op bezoek bij een biovergistingsinstallatie op een boerenbedrijf dat 3500 huishoudens van stroom voorziet. 3500 huizen die hun energie halen uit mest en plantaardig afval! Van Rees zei in het interview onder meer: 'Groene energie is geen nichemarkt, het is de business van de toekomst.We moeten af van die vervuilende energiebronnen, we moeten ook af van de import van energie, we moeten zelf stroom gaan produceren. Dan zal je zien dat er in Nederland een industrie opgebouwd wordt die floreert en die ook kan gaan exporteren. Het is er nu nog te weinig, maar ik ben ervan overtuigd dat dat heel binnenkort enorm gaat groeien.'
Grote jongens Nuon, Essent en Eneco hebben inmiddels respect gekregen voor Van Rees en Greenchoice, en houden wel degelijk rekening met zijn oprukkende positie. Van Rees geniet daarvan. 'Daar krijg je enorme vechtlust van. Maar vooralsnog zijn we nog steeds het schoffie in de markt, en dat wil ik graag zo houden.'
Schoffies in de markt blijken van onschatbare waarde voor de verduurzaming van de economie, zo blijkt tijdens het maken van dit programma. De gevestigde grote organisaties hebben het moeilijk met de nodige cultuuromslag, en gaan daar niet snel genoeg in. Dat geldt ook voor de overheid, die veel te traag hervormingen doorvoert en veel te weinig investeert. Twee Amerikaanse universiteiten publiceren sinds 2006 een jaarlijkse hitparade van alle landen ter wereld gerangschikt in duurzaam economie bedrijven. In de eerste editie stond Nederland op 20, in de lijst van 2010 slechts op 47. We zakken langzaam weg, terwijl landen als IJsland, Zweden en Noorwegen al 5 jaar in de top 5 staan. Tal van prominente duurzaamheidsdenkers en -pioniers, waaronder Wubbo Ockels, Pieter Winsemius en Ruud Koornstra, waarschuwen daar al geruime tijd voor: we gaan te langzaam, we verliezen onze concurrentiepositie en onze kans om een voortrekkersrol te vervullen.
Dankzij de schoffies in de markt die de boel nog eens extra wakker schudden en aantonen dat het wel degelijk kan, groen, duurzaam en winstgevend zijn, gaan we de opgelopen achterstand hopelijk alsnog inlopen. Rob van Rees: 'Pas als mensen merken dat ze aan een omslag die nodig is ook nog geld kunnen verdienen, gaan ze erachteraan rennen. En wij bewijzen dat dat kan.'