REDUCE, REUSE, RECYCLE

Reduceren, hergebruiken, recyclen, dat is de "Nederlandse" vertaling van de gevleugelde kreet waarmee in Engelstalige landen de bevolking wordt aangezet om bij te dragen aan de vermindering van de hoeveelheid afval. Er wordt in ons land redelijk veel gedaan aan het goed verwerken van afval. We hebben al jaren glasbakken en papierbakken en sinds kort ook plasticbakken. Je kunt je kleding en schoenen in speicale bakken kwijt. En we hebben de afvalbakken voor GFT, Groenten, Fruit en Tuinafval. Natuurlijk hoor je nog steeds zelfs redelijk intelligente mensen roepen dat het allemaal onzin is en dat het 'toch allemaal uiteindelijk weer bij elkaar geflikkerd wordt', maar als je dan vraagt hoe ze dat weten, of ze er onderzoek naar gedaan hebben, dan krijg je te horen: ach, dat is toch algemeen bekend. Gewoon te belazerd om moeite te doen.
Nog erger zijn die mensen die gewoon hun rotzooi op straat gooien. Ik woon vlakbij een supermarkt die vlak aan het strand staat. Badgasten die de consumpties bij een strandtent te duur vinden, lopen naar de supermarkt, kopen daar een lunch en eten dat op de muurtjes voor de deur op. Vervolgens laten ze de verpakkingen doodleuk op de muurtjes of op de grond achter. 'Dat ruimen ze wel op.' Wie die 'ze' zijn, wordt verder niet duidelijk, maar hun eigen verantwoordelijkheid is het niet.
Het lijkt allemaal klein leed vergeleken bij de klimaatcrisis, de financiele crisis, de ineenstortende biodiversiteit enz., maar laten we niet vergeten dat er in de oceanen inmiddels een hoeveelheid plastic ronddrijft met een oppervlakte van twee maal Frankrijk. Er zijn al heel veel dode vogels onderzocht die wegwerpaanstekers en doppen van PET-flessen in hun maag bleken te hebben. Plastic breekt heel langzaam af en vergaat nooit helemaal: er blijven snippertjes zo klein als plankton over. Vissen en andere zeedieren denken ook dat het plankton is en eten het op. Uiteindelijk komt het op die manier in onze voedselketen terecht en zijn we onszelf dus langzaam aan het vergiftigen. Het grootste deel van die plastic troep in zee is zwerfvuil die via rivieren in zee stroomt. Achteloos weggegooid.
Prachtige uitspraak van Doug Woodring, een milieu-activist, in de uitzending van morgenavond: 'We thought that when it drifted away, it would stay away. But we found out there is no "away".'
Doug is niet een van de drie portretten, we kwamen hem eind juli tegen op een milieuconferentie in Aspen, Colorado toen we filmmaker Louie Psihoyos volgden voor de uitzending van volgende week. Ook Kevin Costner heeft ons daar te woord gestaan. Maar goed, dat allemaal volgende week.
Wie we morgenavond wel portretteren? Martine Postma, een Amsterdamse journaliste die een zogenaamd Repair Cafe is begonnen; harstikke leuk, sympathiek initiatief. Niet weggooien, repareren. Hans Markowski, directeur van kledinginzamelingsbedrijf KICI, die nu bezig is met het ontwikkelen van een gerecyclede spijkerbroek die in januari 2011 op de markt moet komen. Niet weggooien, hergebruiken. En Elizabeth Olsen, een Newyorkse ontwerpster van 100% veganistische en ecologische schoenen, waar ook dames als Cameron Diaz, Jennifer Aniston en Alicia Silverstone op lopen, en die gemaakt zijn van o.a. kurk, autoband, plastic snippers enz. Niet weggooien, recyclen.
We laten ook een paar fragmenten zien uit het geweldige filmpje The Story of Stuff van en met Annie Leonard, over onze dolgedraaide economie. Helaas had zij geen tijd om zich door ons te laten portretteren, maar ze stelde met liefde haar filmpje beschikbaar voor ons programma.
En er is ook nog een opvallende rol weggelegd voor niemand minder dan de zingende surfer Jack Johnson. Veel kijkplezier!